Cem’s Reviews > Malma İstasyonu > Status Update
Cem
is on page 89 of 255
Bir çocuğu kaybettiğinizi ne zaman anlarsınız? Tek bir anıdan müteşekkil olamaz, bu küçük aşamalarla gerçekleşen bir şey. Tuhaf, küçük değişiklikler, farkına bile varılmayan detaylar. Fakat mutlaka bir başlangıç noktası olmalı, aniden sıçrayan bir mesafe. Aile ve çocuk arasında bir uçurum. Bu uçurum bir kez oluştu mu, kopuş sadece devam eder. Çünkü en başından yoktur, değil mi? Yoksa var mıdır?
— Oct 02, 2026 02:48AM
3 likes · Like flag
Comments Showing 1-1 of 1 (1 new)
date
newest »
newest »
message 1:
by
Lina
(new)
-
added it
Oct 02, 2026 03:50AM
Ah, bu paragrafın tekrarlandığı 7.bölümü okurken bir çocuk/anne olarak geçmişi, çocukluğumu düşündüm; evlatlarımı büyütürken kendimi de sorguladım. Fakat romanda farklı bir durum var. Bizim de babamız sevgisini göstermezdi; kucağına alıp bizleri sevdiğini, okşadığını hiç hatırlamıyorum. Ama sevildiğimizi bir şekilde bilirdik, bundan asla şüphelenmedik. Kucaklama ve sevgi sözlerini annem ve bizimle yaşayan babaannemden duyardık daha çok. O kopuş anlarını yaşamadık ve çok şükür çocuklarımıza da yaşatmadık diye biliyorum. Bugün x'de Nuray Önoğlu 'nun paylaşıp yorumladığı bir alıntıda 'en büyük zenginliğin, şansın, sevilerek büyütülmek olduğu' yazıyordu. Kitapla nasıl da denk geldi bu paylaşım...
reply
|
flag

