Eirini Spanopoulou’s Reviews > Γελάει καλύτερα όποιος έχει δόντια > Status Update

Πρόκειται για ένα κέντημα, ένα ποίημα σε 248 σελίδες. Πορεύεται με έναν αδυσώπητο ρεαλισμό πού η Ζίτα τον πετάει στους αναγνώστες σαν ωμή μπριζόλα στα μούτρα μας, ενώ ταυτόχρονα το οδοιπορικό και η καταβύθιση στο πένθος, ξετυλίγεται ποιητικά καρέ το καρέ, που καταφέρνει να εισχωρήσει στην πιο βαθιά συγκίνηση της αναγνώστριας.

Με το ιδιαίτερο στυλ της η Ζίτα καταφέρνει με τον κοφτό, άμεσο λογοτεχνικό λόγο της να μεταφέρει την πυκνή και αμφίθυμη συναισθηματική φόρτιση του πένθους. Όπως ακροβατεί στις παρυφές των λέξεων, ζογκλαρει ανεπιτήδευτα με πλήθος συναισθήματων.

Η αφηγήτρια, ένα αντισυμβατικό θηλυκό που ρουφάει τη ζωή ως το μεδούλι, παραμένει αυθεντική μέχρι τέλους.