Lulu Schollen’s Reviews > Onder de paramariboom > Status Update

“Ik heb mijn leven evenzeer te danken aan barmhartigheid als aan tirannie, aan de kolonisten en aan de slaven, door mijn lichaam stroomt het bloed van bezetters, maar ook dat van bevrijders.” P.225

“Jij bent al flink opgekloerd!” P.221

“‘Ze hebben de klok hier uitgezet.’” P.189

“‘De tijd waait steeds meer weg.’” P.161

“‘Ze is te laat,’ zegt mijn moeder. ‘Ik hou niet van mensen die te laat komen.’ ‘Maar je komt zelf ook altijd te laat.’ ‘Dat is anders. Ik kom te laat omdat ik geen zin heb om te wachten op andere mensen die te laat komen. Als ze wat vaker op tijd kwamen, dan was ik er allang.’ P. 158/159

‘Bovendien had ik van Yvette een ticket voor een vlucht met de Surinaamse Luchtvaartmaatschappij gekregen en mijn moeder vloog liever met KLM. ‘Die storten nooit neer,’ zei ze resoluut. P.99

‘…hoe ze aan een enkele blik genoeg hadden om te weten dat ze bij elkaar hoorden, dat de ander nooit werkelijk een ander was, maar een van hen. Zelfs hun onderlinge leeftijdsverschillen leken er niet toe te doen wanneer ze in elkaars nabijheid verkeerden, want de oudere herkende zijn vroegere zelf in de nieuwe jongeling, die op zijn beurt in dat oude gezicht zijn voorland zag.’ P.89