Sadra Kharrazi’s Reviews > سیر عشق > Status Update

امروزه انتظار می‌رود در همه‌چیز زوج‌ها تساوی برقرار باشد که در واقع یعنی تساوی در رنج کشیدن. اما سنجیدن میزان رنجش برای کسب اطمینان از مقدار مساوی آن، کار آسانی نیست؛ هرکس به صورت فردی و درونی رنج را تجربه می‌کند و همیشه تمایلی در هریک از طرفین وجود دارد که صادقانه اما رقابت‌آمیز بر این عقیده پافشاری کنند که در حقیقت زندگی آنان فلاکت‌بارتر است

از یک منظر، شاید رقت‌انگیز به نظر برسد که شخص مجبور به خیال‌پردازی شود، به جای اینکه سعی کند زندگی‌ای بسازد که در آن رؤیاها به درستی به واقعیت بدل شوند. اما اغلب، وهم و خیالات بهترین چیزهایی هستند که می‌توانیم از خواسته‌های متعدد و ضدونقیض خود بسازیم؛ آن‌ها به ما اجازه می‌دهند در یک واقعیت به سر ببریم بدون اینکه واقعیت دیگری را نابود کنیم.

جهان به طرقی بی‌شمار دائماً ما را می‌آزارد، سرخورده می‌کند، ناکام می‌گذارد و می‌رنجاند. ما را معطل می‌کند، تلاش‌های خلاقانهٔ ما را پس می‌زند، پیشرفت‌های ما را نادیده می‌گیرد، به آدم‌های بی‌خرد پاداش می‌دهد و بلندپروازی‌های ما را در کرانه‌های بی‌رحم و جان‌فرسای خود تباه می‌کند و تقریباً هیچ‌وقت راجع به هیچ‌کدامشان اجازهٔ شکوه کردن نداریم. بسیار دشوار است که دریابیم مقصر واقعی کیست

آن‌زمان بود که متوجه شد زندگی در تنهایی، توجیه‌ناپذیر است. دیگر برایش بس بود آن‌همه پیاده‌روی تا خانه بعد از مهمانی‌های بی‌هدف، خسته شده بود از یکشنبه‌هایی که بدون اینکه حتی یک کلمه با شخصی حرف بزند گذرانده بود، از تعطیلاتی که با راه افتادن دنبال زوج‌های مستأصلی گذرانده بود که فرزندانشان توان گفت‌وگو برایشان باقی نگذاشته بودند، از دانستن اینکه او هیچ جایگاه مهمی در قلب هیچ‌کس نداشت.

در لحظاتی که متوجه می‌شویم معشوق درکمان می‌کند، خیلی بیشتر از حدی که دیگران تا کنون درک کرده‌اند و شاید حتی بهتر از وقتی که خودمان ابعاد آشفته، خجالت‌آور و نگین خود را درک می‌کنیم، عشق به اوج خود می‌رسد.
همان زمانی که شخص دیگری می‌فهمد ما کیستیم و هم با ما همدردی می‌کند و هم ما را می‌بخشد