mitra’s Reviews > خنده سرخ > Status Update

"از طاعون می‌شد به جایی گریخت و پنهان شد و برای رهایی از آن چاره‌ای جست، اما چه‌طور می‌توان از کمند فکری که به هر چیز رسوخ می‌کند و حدومرزی هم نمی‌شناسد، گریخت؟"

"کم کم که زمان می‌گذرد، می‌بینم دارم به همه این مرگ و رنج و خون عادت می‌کنم، حسم را به زندگی روزمره از دست می‌دهم، هرروز سردتر از دیروزم و فقط دارم به فجایع واکنش نشان می‌دهم، با این حال باز هم نمی‌توانم به واقعیت مسخره این جنگ عادت کنم. در اصل ذهنمه که پسش می‌زند و از درک و توضیح آن‌چه اساسا غیرعقلانیه، امتناع می‌کند."