Vincie’s Reviews > De eenzame stad: Over de kunst van het alleen-zijn > Status Update

"Er zijn zoveel dingen die kunst niet voor elkaar krijgt. Kunst kan de doden niet opnieuw tot leven wekken, geen ruzie tussen vrienden beslechten, aids niet genezen, de klimaatverandering niet vertragen. En toch heeft kunst een aantal bijzondere functies, het eigenaardige talent om te onderhandelen tussen mensen, ook tussen hen die zonder elkaar te ontmoeten toch in elkaars leven doorsijpelen en dat leven verrijken."

"Het wonderlijke van laptops en smartphones is dat ze het contact en het fysieke scheiden, zodat mensen die zich formeel in een openbare ruimte ophouden in hun eigen, afzonderlijke privébubbel kunnen blijven en ook als ze formeel alleen zijn contact kunnen hebben met anderen." ~ blz. 260

"Het werd steeds makkelijker om te zien hoe mensen in de grote stad uiteindelijk uit beeld verdwijnen, hoe ze zich in het volle zicht in hun woning terugtrekken vanwege een ziekte of de pijn van verlies, een geestelijke stoornis of de hardnekkige, ondraaglijke last van ongelukkig en verlegen zijn, van niet weten hoe je jouw stempel op de wereld drukt." ~ blz. 158

Over David Wojnarowicz"En dan was er ook nog zijn gevoel van solidariteit, zijn betrokkenheid bij en belangstelling voor mensen die anders waren, die niet binnen de norm vielen.'Ik zie mezelf altijd als anoniem of op het oog eigenaardig,'schrijft hij,'en op deze wereld is er een stilzwijgend verbond tussen mensen die niet in het plaatje passen of niet aantrekkelijk zijn in de algemene maatschappelijke betekenis.'"154

"Kom niet te dichtbij, want ik weet niet precies hoe het met me zit, ik wil er niet aan denken. Ik weet niet of ik mezelf wel mag. Waar ik vandaan kom bevalt me niet. Neem het artefact zoals ik het aanbied." (Henry Geldzahler over Andy Warhol) ~ blz. 80

"Toen ik eenmaal had besloten dat ik liever alleen was en geen behoefte had aan mensen die me hun problemen vertelden, begon iedereen die ik nog nooit in mijn hele leven had gezien achter me aan te hollen […] Op het moment dat ik in mijn hoofd een eenling was geworden, kreeg ik wat je 'volgelingen' kunt noemen." (Andy Warhol) ~ blz. 77