Volkan Erol’s Reviews > Toplumun McDonaldlaştırılması > Status Update

10. bölüm bize şunu fısıldıyor: Ne kadar çok kural ve hız olursa olsun, hayatımızın kumanda düğmesi bizim elimizde; istersek o hızlı kafesten çıkıp kendi renkli ve neşeli dünyamızı kurabiliriz!

10. bölümde büyükler için tam da bunu söylüyor:
Diyor ki, tamam, bu hızlı, her şeyi robot gibi yapan ve her yerin birbirine benzediği dünyada yaşıyoruz ama mecbur değiliz!

9. bölüm bize şunu fısıldıyor: Ne kadar çok kural koyarlarsa koysunlar, hayatın içinde hâlâ o hızlı sistemin ellerinin değmediği, özgürce nefes alabildiğimiz sihirli ve güzel köşeler hâlâ var!

8. bölüm bize şunu anlatıyor: Büyükler rahat edelim derken öyle bir sistem kurmuşlar ki, bazen kendi kurdukları o düzenin içinde kıpırdayamaz hale gelip kafese hapsoluyorlar!

7. bölüm bize şunu fısıldıyor: Büyükler her şeyi kusursuz ve hızlı yapmaya çalışırken, aslında bazen en eğlenceli, en insani ve en güzel şeyleri çöpe atıp işleri büsbütün komik ve saçma bir hale getiriyorlar!

6. bölüm bize şunu anlatıyor: Büyükler her şey tıkır tıkır, hatasız ve robotlar gibi yapılsın diye etrafa görünmez çizgiler çekiyorlar. Kimse şaşırmasın, kimse hata yapmasın diye her şeyi sıkı sıkıya kontrol altında tutuyorlar!

5. bölüm bize şunu fısıldıyor: Büyükler sürprizlerden korktukları için, gittikleri her yerde evlerindeki gibi tıkır tıkır işleyen, hiç değişmeyen ve ne ile karşılaşacağını önceden bildikleri sıkıcı ama güvenli bir dünya kurmuşlar!

3. bölüm bize şunu fısıldıyor: Büyükler her şeyi o kadar hızlı yapmak istiyor ki, bazen yemeğin tadını çıkarmayı unutuyorlar ve kendilerini küçük birer işçi gibi koşturup dururken buluyorlar!

2. bölüm bize şunu anlatıyor: Günümüzdeki o süper hızlı burgerciler ve her şeyin tıkır tıkır işlemesi gökten zembille inmedi! Çok eskiden fabrikalarda başlayan bu "hızlı ve düzenli olma" fikri, zamanla büyüdü, büyüdü ve bütün dünyayı sardı!

1. bölüm bize, İnsanların neden her şeyi bu kadar çabuk ve hep aynı olsun isteyerek koşturup durduğunu anlatıyor!