Vivi Lampropoulou’s Reviews > Ο Παράδεισος > Status Update

P.158: Όσο όμως και αν με είχε γοητεύσει, αντιλαμβανόμουν ότι αυτό ήταν ακόμα ένα θαύμα ενός κόσμου που δε θα με δεχόταν ποτέ.

P.146: Ο,τι σου κάνουν, το αφήνεις να συμβεί.

P.104: Πως βλέπεις τον κόσμο; υπάρχουν χιλιάδες πράγματα στον κόσμο που δεν τα καταλαβαίνω, αλλά εσένα ήθελα πάρα πολύ να σε καταλάβω. […] Εμείς οι δύο είμαστε ίδιοι.

P.81: Ήταν λες και ήμουν έπιπλο σε δωμάτιο που δεν πατάει ψυχή.

P.64: Λες αν το συνεχίσουμε αυτό, αν συνεχίζουμε να μη λέμε τίποτα γι αυτά που μας κάνουν, λες να γίνουμε κι εμείς πράγματα;

P.62: Καμιά φορά αναρωτιέμαι πώς θα ήταν αν δεν είχαμε λεξεις. […] Ο κόσμος είναι γεμάτος με πράγματα άπειρες φορές περισσότερα από τους ανθρώπους. […] Μόνο οι άνθρωποι μιλάνε συνεχώς και δημιουργούς προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν.

P.22: Δεν ήμουν σίγουρος πόση ώρα έπρεπε να παρακολουθεί κανείς κάποιον να φεύγει, αλλά εγώ την παρακολούθησα μέχρι που δεν φαινόταν πια.