B’s Reviews > Maymunlar Gezegeni > Status Update

"Mantık kullanabilen insanlar mı? Zeki insanlar mı? Aklını kullanabi­len insanlar mı? Hayır, bu mümkün değil; bu noktada yazar ne yazık ki maksadını aşıyor!"

"Zamanında bir fizikçinin dediği gibi 'Tanrı zar atmaz'. Evrende tesadüf yoktur."

"Beni şaşırtan nok­ta da pek tabii buydu: Bu hayvanın gözbebeğinde, Soror'un insanlarında nafile aradığım zeka parıltısı vardı."

"Yolculuğumuz sırasında tartışırken, karşılaşabileceğimiz canlıların, bizimkinden tamamen farklı biçimsiz ya da cana­varımsı yaratıklar olacağını hayal ediyorduk ancak ne olursa olsun içlerinde daima bir zihin olacağını varsaymıştık. Soror gezegeninde gerçekler, hayal ettiklerimizin tam tersi gibi gözüküyordu: Görünüş olarak bize benzer canlılarla karşı kaşıyaydık ancak mantıktan tamamen yoksun gözüküyor­lardı."

"Yeryüzündeki ilk denizcilerin karşılaştığından bin kez daha sıradışı bir ma­ceraya dalmıştık ve pek çok nesildir şairlerin hayal gücünü besleyen yıldızlararası yolculuğun harikalarıyla karşılaşma­dan önce ruhumuzu hazırlıyorduk."

"Harari'nin penceresinden bakınca Boulle'unki bizi özel kılan tek yönümüzle, yani öykü kurgulama ve inanma yete­neğimizle yaratılmış, hiç de özel olmayabileceğimizi anlatan bir öykü."

"Hiciv terazisinin bir kefesinde insanların ilkel köklerine ne kadar çabuk dönebileceğine dair bölümler varsa, öbür kefesinde ise "maymun toplumu"nun "modern insanın doğal ortamı"nda ve rollerinde anlatıldığı bölümler yer alı­yor diyebiliriz mesela."

"Ne de olsa Boulle, kitabında "hayvanlar gibi ilkel" Soror insanlarını sadece dilden ve öyküden mahrum kılmamış. Kahkahadan da mahrum kılmış. Bu yolla da korkmanın hayvani içgüdü­lerin, gülmenin ise "akıl"ın hükümranlığında yaşadığını ima etmiş."

"Pierre Boulle'un Maymunlar Gezegeni de birçok açıdan aynı yolun yolcusu. Sinema uyarlamasının aksine, insanlığın "bu gidişle" başına kötü işler açacağı kanaatine değil de, in­sanlığın her gidişle başına kötü işler açacağı kanaatine sahip, hatta bu kanaatin içinde rahatça kurulmuş, fındık fıstık ata­rak izliyor adeta."

""1984 daha çok 1948'dir" yakıştırma­sının dile getirildiği üzere, distopyalar yazıldıkları dönemin korkularını, toplumsal ruh halini resmediyordu aslında."