Emily’s Reviews > Το γεφύρι του Δρίνου > Status Update

Οπς! το ίδιο διαβάζουμε... μόνο που εγώ πλησιάζω προς το τέλος...

Πώς σου φαίνεται; Έχω φτάσει αισίως στη σελ. 168

Emily wrote: "Πώς σου φαίνεται; Έχω φτάσει αισίως στη σελ. 168"

Κρέμασα την άποψή μου στα μανταλάκια... αν κι αντιλαμβανόμουν πως ήταν ένα καλό βιβλίο, κάποια κομμάτια του ήταν πραγματικά αξιόλογα, προσωπικά το βιβλίο "δεν μου μίλησε καθόλου". Το βρήκα βαρετό, το παρατούσα συνέχεια και στο ενδιάμεσο διάβασα και καμιά δεκαριά άλλα βιβλία... Εσένα;

Skorofido wrote: "Emily wrote: "Πώς σου φαίνεται; Έχω φτάσει αισίως στη σελ. 168"

Κρέμασα την άποψή μου στα μανταλάκια... αν κι αντιλαμβανόμουν πως ήταν ένα καλό βιβλίο, κάποια κομμάτια του ήταν πραγματικά αξιόλογα..."

Το καλό (ή το κακό) με τα audio books είναι ότι σε βάζουν σε μία ροή από την οποία δεν είναι πάντα εύκολο να βγεις. Το γεφύρι είναι μια τοιχογραφία ολόκληρη και σαν τοιχογραφία βαριέσαι κάποια στιγμή να περιεργάζεσαι όλες τις επιμέρους λεπτομέρειες της. Μέχρι στιγμής το ακούω σαν παρατηρήτρια μιας εποχής και της ιστορίας της. Σε αυτό συμβάλλει πολύ ένα ταξίδι που έκανα στην πρώην Γιουγκοσλαβία πριν 2-3 χρόνια το οποίο με έκανε να εντυπωσιαστώ από τη χώρα και την πολύπλευρη ιστορία της. Πω πω πολλά λόγια λέω. Μέχρι στιγμής εκείνο που δε μου αρέσει είναι οι θλιβερές στην πλειοψηφία τους ιστορίες. Δεν μπορώ τα θλιβερά τώρα τελευταία αλλά σίγουρα είναι ένα πολύ καλό βιβλίο.