امیر لطیفی’s Reviews > فلسفه لایب‌نیتس > Status Update

به هربارت اشاره می‌کند:
او وظیفه‌ی فلسفه را رفع تناقضاتی می‌داند که بر اثر قلب و مسخ تصورات شعور عام، در آن پدید می‌آید.

بخش اخر یک ارزیابی تاریخی و انتقادی از لایب‌نیتسه. و اینجاست که کتاب تازه داره جذاب میشه. از دکارت، اسپینوزا، کانت، فیخته و دیگران صحبت میشه.

ظاهراً لایب‌نیتس دنبال آشتی دادنه و متهم به التقاطی بودن هم میشه.

یک آقایی هم پشت سرم نشسته که داره یه جوره دیگه‌ای و کلیشه‌ای از آشتی حرف میزنه. میگه زندگی همین جزئیاته، خوشحال باش و غیره.

دارم کلکش رو می‌کنم!

لایب‌نیتس سکون مطلق را نمی‌پذیرد. سکون را حرکت بسیار جزئی می‌داند. در میان هر دو چیزی، بی‌نهایت چیز دیگر را تصور می‌کند. چیزها را به زنده و مرده تقسیم نمی‌کند و تنها میزان زنده بودن را متفاوت می‌داند.

چندان با لایب‌نیتس و این کتاب ارتباط نگرفتم. هر کسی تعریف یا تصوری از فلسفه داره و تعریف و تصور من از فلسفه با تعریف لایب‌نیتس نمی‌خونه. از طرفی من پرداختن به چیزهایی که معمولاً در فلسفه‌ی اولی دسته‌بندی میشه رو خیلی خوش‌سرانجام و نتیجه‌بخش نمی‌دونم. همچنین به نظرم بعضی چیزها رو باید واگذار کرد به تجربه و علم، و فلسفیدن در موردشون پاسخگو نیست.

لایب‌نیتس در تقابل با دکارت، روش شک او را «ظواهری برای جلب مردمان» می‌نامد.