Morteza’s Reviews > نگاهی به سپهری > Status Update

کودک از باطن حزن پرسید
تا غروب عروسک چه اندازه راه است؟386
ناگهان خدا چنان نزدیک آمد که من قدری به عقب رفتم.

دور خواهم شد از این خاک غریب
که در آن هیچکسی نیست که در بیشه عشق
قهرمانان را بیدار کند.....
دور باید شد ، دور.

حیات، غفلت رنگین یک دقیقه حواست.
به یادگار نوشتم خطی ز دلتنگی.
وسیع باش و تنها، و سر به زیر و سخت.

مرا سفر به کجا می برد؟
کجا نشان قدم نا تمام خواهد ماند
و بند کفش به انگشت های نرم فراغت
گشوده خواهد شد؟
کجاست جای رسیدن ، و پهن کردن یک فرش
و بی خیال نشستن
و گوش دادن به
صدای شستن یک ظرف زیر شیر مجاور؟

پرستو از پرندگان مقدس است ومردم به آن مرغ حاج حاجی میگویند

هوای حرف تو آدم را
عبور می دهد از کوچه باغهای حکایت