E. Teeboom’s Reviews > De laatste kinderen van Tokyo > Status Update

Ik ben pas op pagina 10 en vind het nu al geweldig.

'In een boom bleven de jaren achter in kringen, maar op welke wijze werd de tijd in zijn lichaam eigenlijk bewaard? Hij dijde niet uit in de vorm van jaarringen, en hij stapelde zich evenmin rechtlijnig op, dus wie weet lag hij kriskras door elkaar in een ordeloze la. Bij die gedachte wankelde hij nogmaals en zette zijn linkervoet op de vloer.'