امیر لطیفی’s Reviews > منطق: جلد اول > Status Update

در بهشت اینترنت دوره‌ای ویدئویی برای آموزش منطق پیدا کردم. برای کنکوری‌هاست ولی غالب مطالبش به کار هر طالب منطقی می‌آید:
https://alaatv.com/set/191
هر جا لازم است ویدئوها را جلو بزنید. در میان ویدئوها در مورد فلسفه هم ویدئوهایی هستند، رد کنید، بعید می‌دانم به کار آیند.

اگر می‌خواهید یاد بگیرید، حتماً یاداشت بردارید وگرنه با پیچیده‌تر شدن مطالب گیج می‌شوید.

اگر رویکردتان به فلسفه جدی/نیمه‌جدی است، باید منطق بدانید.

اولین کتابیه که می‌بینم پاورقی‌های غامض برای متن‌های ساده داره. در موارد فراوان پاورقی‌ها صریحاً ردیه هستند، نه شرح.

علم ضروری یا بدیهی:
برای پیدایش آن نیاز به کسب چیزی نیست. مانند تصور ما از مفهوم وجود و عدم، و تصدیق اینکه «یک، نصف دو است».

علم نظری یا کسبی:
نیازمند کسب و اندیشه و فکر است. مانند تصدیق ما به اینکه زمین به دور خودش می‌چرخد.

دو مثال از قضایای وهمی:
.تاریکی وحشت آور است و به من ضرر می زند
.انسان مرده برای من خطرناک و مضر است

غالب انسانها را از تاریکی وحشت دارند و از آن میترسند؛ در حالی که نزد عقل، مکان تاریک همان مکان روشن است و عقل فرقی میان آن دو قائل نمیشود.
و یا مثلا بیشتر مردم از انسان مرده میترسند، در حالی که جسم بی‌جان نه حرکتی دارد و نه ضرری میرساند؛ اما به رغم توجه انسان به این حکم بدیهی عقل، وهم آن را انکار کرده و نمیپذیرد.

مرکب ناقص لفظ مرکبی است که معنی اش نا تمام و ناقص باشد؛ یعنی سکوت گوینده پس از ادای آن صحیح نباشد.
مانند این الفاظ:
"خانه بزرگ"
"درخت زیبا"
و نیز، لفظ "ارزش هر انسانی"؛ چرا که مثلا اگر گوینده بگوید: ارزش هر انسانی ... و سپس سکوت کند؛ یا بگوید: درخت زیبا... و قسمت دیگر را نیاورد، شنونده عبارت را ناقص و ناتمام یافته و در انتظار آن است که متکلم، سخن خود را به پایان برد. چنین عباراتی را مرکب ناقص می نامند.

تصدیق حکم دادن است در مورد مطابقت چیزی با واقعیت، چه در تأیید و چه در رد تطابق.

ابن سینا:
تصدیق عبارت است از تصوری که همراه با حکم است.

«تصور مجرد» یعنی تصوری که حکمی در پی ندارد و صرفاً تصوری‌ست که در ذهن می‌آید.

تفاوتهای علم حضوری با علم حصولی:
۱. علم حصولی عبارت است از حضور صورت معلوم نزد عالم؛ اما علم حضوری عبارت است از حضور خود معلوم نزد عالم
۲. در علم حصولی وجود علمی معلوم غير از وجود عینی آن است، اما در علم حضوری وجود علمی معلوم، عین وجود عینی آن است.
۳. علم حصولی به دو بخش تصورات و تصديقات تقسیم می شود، اما علم حضوری به تصور و تصدیق منقسم نمی‌گردد.