Evisi Ndrecka > Status Update

"Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους, για πολλούς λόγους, δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε, που μας χωρίζουν πολλά. Στόχος μας δεν είναι να τα βρούμε και να γίνει η σχέση μας μέλι- γάλα, αλλά να μην ταραζόμαστε τόσο πολύ που να δυσλειτουργούμε στην καθημερινότητά μας. Μερικές σχέσεις τις θεραπεύουμε μόνο στο μυαλό μας κι αυτό υπεραρκεί."

"Σαφώς δεν μπορούμε ν' αλλάξουμε το παρελθόν. Αλλάζουμε όμως την οπτική μας πάνω στο παρελθόν. Σε τελική ανάλυση, αυτό είναι και το μόνο που απομένει από το παρελθόν. Η ανάμνησή του. Σε αυτό μπορούμε να επέμβουμε."

"Το ν' αναγνωρίσουμε τα όριά μας, ν' αποδεχτούμε μέχρι πού φτάνουμε και τα καταφέρνουμε μόνοι μας, είναι ένδειξη δύναμης. Να μπορούμε να πούμε ότι μέχρι εδώ μπορώ μόνη μου, τώρα χρειάζομαι βοήθεια, είναι δύναμη, όχι αδυναμία. Είναι δύναμη να ξέρεις μέχρι πού φτάνεις."

"Τα πράγματα που μας φοβίζουν και λέμε ότι ούτε να τα σκεφτούμε δεν μπορούμε είναι ήδη σχεδόν λυμένα."

"Άραγε η ηδονή και η οδύνη μοιράζονται και άλλα στοιχεία πλην της ηχητικής ομοιότητας; Γιατί στη ζωή μου τα δυο φαίνονταν άρρηκτα δεμένα μεταξύ τους."

"Η γνώση πονάει, η άγνοια όμως γεννάει άλλους φόβους."

"Λένε πως το παρελθόν σε καταδιώκει, όμως δεν αληθεύει αυτό. Δε σε παίρνει ποτέ από πίσω γιατί όπου και να πας το κουβαλάς μαζί σου, σαν βαλίτσα."

"Φόβος. Στην αρχαιότητα δεν ήταν θεός; Έστω ημίθεος; Γιος του Σκότους και της Αγωνίας ή μήπως του Αγνώστου και της Νοσηρής Φαντασίας; Πρώτος ξάδερφος του Θανάτου, θείος της Ταχυπαλμίας, αδελφοποιτός με τον Τρόμο, την πιο τραχιά παραλλαγή του. Άραγε είναι ένστικτο ο φόβος;"

"Μου είπε και κάτι άλλο, η σύμβουλος. Ότι όλα όσα κάνω, που μιλάω πολύ, που στρέφω τη συζήτηση πάντα στο αστείο, που καταπιάνομαι συνέχεια με καινούριες ασχολίες, όλα αυτά είναι εντάξει, είπε. Θετικότατα. Χρήσιμα. Κάποτε σε έσωσαν, μου είπε. Σε βοήθησαν να μείνεις ζωντανή, ν' ανταπεξέλθεις σε δύσκολους καιρούς. Όμως για κοίτα αν τα χρειάζεσαι ακόμη αυτά τα όπλα. Ίσως ο πόλεμος έχει λήξει."