Parham’s Reviews > خوشه‌های خشم > Status Update

…وقتی که کاری از هیچ کلمه ای ساخته نیست

محکوم بودن به امیدواری رو چه خوب ترسیم میکنه اشتاین بک
ممکنه بعضیا امیدواری خانوادۀ جود رو ناشی از ساده اندیشی و ناآگاهی بدونن ، ولی به نظرم اتفاقا امیدوارن چون که اگه امیدی نباشه ، کجا سفر کنن و کجا کارگری کنن و کجا همین روزی 1 یا 2 دلار رو دربیارن ؟

{فقط با توصیفِ انگشتها ، تفاوت سرمایه دار و کارگر رو مشخص میکنه }

"انگشتان نرم و لطیف روی نوار پنجره ی ماشین ضرب میگرفتند و انگشتان زمخت بر چوب دستی هایی که بر زمین نقش میکشیدند فشار می آوردند"