Marijke’s Reviews > Als de Hemel genoeg ruimte heeft > Status Update

‘Ze was fragiel kwetsbaar, zoals crêpepapier dat is’ ik ga dit boek uit het raam gooien

Op het punt gekomen dat ik alleen maar de hoofdgedachtes van elke alinea lees!! Als er in plaats van wollige, overdadige beschrijvingen van alles nou wat meer over de karakters werd gesproken (bijv waar ze elkaar hebben ontmoet, wat klikte er tussen de vrienden, wat hebben ze samen nog meer doorstaan?) was dit boek veel leesbaarder geweest zijn omg

Er gebeurt al 100 pagina’s exact niks, een van de karakters spreekt soms in de derde persoon en ik word moe van alle metaforen. Hoe mensen in het boek praten en dingen doen is niet heel erg realistisch (de grens tussen wholesome en cringe is vaag), maar we kachelen voorts