Gita’s Reviews > نظریه‌ی مجموعه‌ها و کاربردهای آن > Status Update

Please please don't make me fail on my exam just the day after my birthday. Transfer your knowledge to my brain and I'll be forever thankful.

فردا میان‌ترم دارم. کاش تنبلی نکنم و تا قبل از عصر و شروع شدن غمِ جمعه، تا آخر صفحه‌ی ۶۳ رو بخونم.

درس امروزمون راجع‌به جمعِ اعداد کاردینال دو تا مجموعه‌ی بی‌نهایت بود. (عدد کاردینال عدد یا حرفیه که تعداد اعضای یک مجموعه‌ی بی‌نهایت رو مشخص می‌کنه!)
یکی از بزرگوارانِ کلاس پرسید حالا که چی؟ استادمون برای چند لحظه واقعا -یعنی واقعا- دچار بحران هویت شد و گفت یعنی برات مهم نیست که تعداد اعضای بازه‌ی (0,1) از مجموعه اعداد طبیعی کمتره؟ :)))
و ما اینجوری بودیم که ممّد واقعا برات مهم نیست؟! چطور شب‌ها خوابت میبره؟ :)))

برتراند راسل در سال 1902 با اعلام این مطلب که قبول وجود مجموعه‌ی تمام مجموعه‌ها به تناقض منجر می‌شود، جماعت ریاضی‌دانان را به لرزه درآورد. این مطلب به "پارادوکس راسل" مشهور است که قبلا عکس آن فرضی مسلم بود.
هالموس این قضیه را چنین بیان می‌کند: «هیچ چیز شامل همه‌چیز نیست».

آقای راسل پس از سه سال ریاضیات خواندن به این نتیجه میرسد آنچه به او آموخته‌اند پر از اشتباه بوده است. کتاب‌های ریاضی خود را می‌فروشد و به فلسفه می‌گراید. در سال 1918 می‌گوید: «می‌خواهم در کنار جهان بایستم و به ورای تاریکی خیره شوم و کمی بیشتر از آنچه دیگران دیده‌اند، ببینم. می‌خواهم خردی اندک به جهان آدمیان بازگردانم.»

میخوام تا آخر هفته تا صفحه‌ی ۵۲، یعنی تا قبل نمودارهای ون بخونمش که بدون عذاب وجدان برم سراغ داس مرگ.

درسنامه‌اش رو خوندم ولی میخوام مثالای بخش استدلال قیاسی و برهان درستی رو هم حل کنم.