Amin’s Reviews > فضیلت‌های ناچیز > Status Update

- کسی که یک بار رنج کشیده، تجربۀ درد را هرگز فراموش نمی‌کند

چقدر این جستار «فرزند انسان» رو دوست داشتم. گرچه نویسنده از تجربه‌ی خودش و هم‌نسلانش در مواجهه با جنگ جهانی و بعد از اون گفته، اما مدام حس می‌کردم که چقدر من، چقدر ما...

یه تیکه‌اش رو که محدودیت کلمات گودریدز اجازه نمی‌داد، اینجا گذاشتم:

https://t.me/QuoteNest/20

درباره‌ی ترجمه و متن ناویراسته‌ی کتاب غرهای زیادی دارم که اگه عمر و حوصله بود، توی ریویوش می‌نویسم.

تمدن، احترام به هم‌نوع، حکومت خوب، توان فکر کردن و پیش‌بینی نیازهای انسان، ارائه‌ی کمک در پیری و ناتوانی، تمام این‌ها قطعا ثمره‌ی ذکاوتی کهن و عمیق است. این ذکاوت در مردمی که از خیابان عبور می‌کنند، مرئی یا به طریقی احساس‌کردنی نیست. با نگاه کردن به اطراف اثری از آن دیده نمی‌شود و با گفتگوی اتفاقی با اولین نفری که عبور می‌کند، بیهوده انتظار داریم کلماتی از آگاهی انسانی بشنویم.

خیلی محترمانه انگلیسی‌ها رو می‌شوره :))

اما آن همیشه در انتظار بودن به این معنا بود که رسیدن به آن برایش دیگر هیچ شادی‌ای نداشت.

بند پایانی جستار اول کتاب، من رو خیلی یاد این دیالوگ سریال ترو دیتکتیو انداخت

https://t.me/QuoteNest/14

انگار آینده پشت سرمونه...