Einar Snorri’s Reviews > Memoirs of a Breton Peasant > Status Update

Jean útskrifast úr hernum og fer aftur til Bretaníu en finnur hvergi vinnu. Er að hugsa um að enda líf sitt en ákveður að ganga aftur í herinn sem óbreyttur hermaður. Í þetta skiptið fer hann til Alsír. Þar lendir hann í átökum með deild sinni við Kabíla, fjallafólk sem aldrei hafði verið sigrað af Rómverjum eða Ottómönnum og nú voru Frakkar að gera sitt besta til að yfirbuga þá. Til gamans: Zidane er Kabíli.

Jean klárar stríðið á Krímskaga með því að fá taugaveiki og vera nær dauða en lífi. Eftir að hann jafnar sig fer hann að aðstoða á herspítala sem sér um sjúklinga með pláguna. Sleppur við að ná sér í hana og ferðast til Jerúsalem en er búinn að missa trúna og talar um lærisveinana sem Galíleiska bandíta...

Deguignet fer í herinn, þrátt fyrir að vera kríli undir viðmiðunarmörkum í hæð, til að sjá heiminn. Það vildi svo vel til að Krímstríðið var að hefjast og herinn var ekki að stressa sig yfir gæðum nýliða.

Deguignet lýsir því hvernig hann lærði að lesa og skrifa, fyrst bretónsku og síðan frönsku á eigin spýtur, án þess að fara í skóla. Nokkrar lýsingar einnig á gömlum bretónskum þjóðsögum og útskýringum á veröldinni og hvernig kirkjan og aðallinn hélt almúganum í greipum fávisku, eins og þeir höfðu svosem gert frá upphafi siðmenningar, ef út í það er farið..

meiri snilldin. deguignet fjallar um æsku sína í sárri fátækt í Bretaníu. 9 ára fer hann um og betlar til að sjá fyrir fjölskyldunni. 1844 bregst kartöfluuppskeran, eins og á Írlandi og neyðin verður enn meiri.