Shamim’s Reviews > زمین بر پشت لاک‌پشت‌ها: داستان رنج بی‌پایان > Status Update

بهش می‌گفتم که من و دیویس زیاد حرف نمی‌زدیم و زیاد به هم نگاه نمی‌کردیم؛ اما این‌ها مهم نبود، چون هردو داشتیم به یه آسمون مشترک نگاه می‌کردیم که شاید خودش خیلی صمیمانه تر از نگاه کردن به چشم طرف مقابل باشه. همه بلدن به چشم آدم نگاه کنن، اما کم پیش می‌آد کسی پیدا شه که دنیا رو دقیقا همون‌جوری ببینه که تو می‌بینی.