Silke Utt’s Reviews > Vele hemels boven de zevende > Status Update

“het voelt als achter een bus staan op een hete dag, en dan net die extra hitte van de uitlaatgassen en de motor als een wolk over je heen krijgen, dat beetje extra dat je er niet nog bij kan hebben” P. 166

“Een oude man wachtte eindeloos geduldig tot zijn hondje klaar was met snuffelen aan een paal, alsof vrede er was om te bewaren. En het jongetje achter op de fiets van zijn vader zong keihard een liedje in iets wat van heel in de verte op Engels leek. De schoonheid zat altijd al in de poging.” 2/2 (P. 165)

“Het was zondag, en dat was stil. Ik keek naar buiten. Het kindje van de overburen gaf met een enorme gieter planten water op het terras, verloor bijna zijn even wicht, maar leek daar evengoed enorme pret in te vinden. De vrouw die voorbij jogde zag er onoverwinnelijk uit.“ 1/2

“Het vervelende met gedachten is dat je ze niet kan ont-denken.” P. 131

“melancholie (dat woord is mooier dan het gevoel fijn is).” P. 103

“Ik weet niet goed wat gezegd. Ik wil hem vasthouden, doe het niet. Ik wil hem helpcn, weet niet hoe.” Ritme van deze zin is 🫶🫰

“Dat hij het niet begreep, ons land […]. Dat hij het nog altijd niet begrijpt. Vreemde vogels, wij. Zo allemaal op onszelf. Zo bang van het onbekende. Zo nors om domme redenen. Omdat de zon niet schijnt. Omdat we het tv-programma slecht vinden dat we ondertussen blijkbaar toch maar helemaal hebben uitgekeken. Omdat er een rij staat aan de loketten van het postkantoor. Dat hij nog nooit zo alleen was geweest.”