Hosein Tahery’s Reviews > ابن مشغله > Status Update

پس انداز، این رویای فاخحر دوران بیم و امید، آرامش می‌آورد.

راه بهتر از منزلگاه است.

من، هر جا که بمانم، مثل آب راکد می گندم. باید مسافر بود و همیشه در راه بود. هیچ شهری آخرین شهر نیست و هیچ چشمه یی آخرین چشمه نیست. دل بستن به یک آبادی کوچک یا بزرگ، ندیده گرفتن جمع آبادی هاست. و شغل برای من مثل چای خانه های سر راه است.

یک بار دیگر فرصت یافتم که توی خیابان ها دنبال کار بگردم.

حدود دو سال توی تلویزیون ماندم. این طولانی ترین مدتی است که در یک جا دوام آورده ام.

توی دهلیز تاریک و طولانی و نفس گیر بوروکراسی سرم را به دیوار می کوبیدم اما راهی پیدا نمی کردم.

کار کردن با زینت المجالس شدن خیلی فرق دارد. کار کن؛ اما زینت المجالس نشو.

نامه مفصلی نوشتم و فرستادم بالا. رفت و رفت و رفت. برگشت و برگشت و برگشت.

دوستان می گفتند ننویس «من» بنویس این جانب. من هم می گفتم : مگر دیوارم که جانب داشته باشم. من منم، جانب نیستم.

صدایم را از اعماق دل و روده‌ام بیرون کشیدم و گفتم: غصه نخورید آقا.