Hosein Tahery’s Reviews > با سرودخوان جنگ در خطه‌ی نام و ننگ > Status Update

ص ۱۲۲
برای آنکه چیزی به حساب بیایید، در قدم اول باید چیزی باشید.

ص۱۱۹
فحش دادن، چون زحمت ندارد، باب طبع شماست، اما جنگیدن؟ هاه!

ص ۱۱۸
به میدان بیایید و شاهنامه‌خوانی‌هایتان را به مرحله‌ی عمل برسانید!

ص ۱۱۴
یک روز درباره روشنفکران اخته کتابی خواهم‌نوشت اکر خدا بخواهد

برادر خوبم مرتضی سرهنگی

مهم این نیست که سلاح من را چه کسی ساخته است. مهم این است که من آن را به سوی چه کسی شلیک کرده ام

در فکرم که چرا نزد ایشان هیچکس به قدر حسین عزیز نیست و چرا خاطره شهادت حسین آنقدر زنده است که گویی هم امروز صلات ظهر تشنه تشنه در همین جبهه یا آن جبهه شهید شده است و چرا هیچکس هنوز هم نیروی حسین را ندارد نیروی پیش برنده تغییر دهنده اصلاح کننده سازنده به نبرد وادارنده عاشق کننده به نهایت افتخار رساننده‌اش را

لانه، باز ساخته خواهد شد.
درخت، باز کاشته خواهد شد.
شرف، اما اگر برود، در تاریخ‌ها می‌نویسند. و وقتی نوشتند، با مرکبی می‌نویسند که خیلی سخت پاک می‌شود: با مرکب تجزیه، با مرکب معاهده گلستان و ترکمن‌چای... با مرکبی از خون سرداران و سربه‌داران...

در جهان چا بسیار چیزهایی وجود دارد که به کلمه تبدیل نمی‌شود. چیزهایی که اسم کوچکشان می‌کند. قید مقیدشان می‌کند و صفت، اسیرشان.

آه که آن مردک ملعون، روی این خاک راه رفته است؛ روی این خاک قدم زده است، روی این خاک، حتی، سخن گفته است. اگر نتوانیم او را به خاک سیاه بنشانیم، این سرزمین، هرگز به طهارت مجدد نخواهد رسید و هرگز دست از نفرین ما بر نخواهد داشت و‌هرگز به ما اجازه نخواهد داد که روی تن زخم خورده‌اش سجاده پهن کنیم.