Zubaczek’s Reviews > Mroki > Status Update

„Nazostawiałaś siebie, Nieobecna!
Wszędzie tam, gdzie cię nie ma,
jest mi ciebie za dużo.
 
Wybacz, Nieobecna, ale musiałem odejść.
Musiałem odejść, by przekonać się, że byłaś
najmądrzejsza,
najpiękniejsza,
najpotrzebniejsza.”

„Ze śmiercią moich miłości
umierają miasta, miastunie i wsie:
Borzęcin, Luciejów, Krosno Odrzańskie,
Kraków, Jasło, Łódź, Łaseczek...
I wiele imion – Zofia, Stanisław, Maria, Stefan –
już nigdy nie wróci do moich kalendarzy.
 
Ze śmiercią mojego psa
umiera we mnie kawałek świata.”

„Święto Zmarłych.
Nad grobem rodziców.
Dziękuję ci, mamo, że umarłaś.
Dziękuję ci, tato, że już nie żyjesz.
Bo dopiero teraz – kiedy nie mam już nikogo bliskiego na świecie – czuję się naprawdę wolny i szczęśliwy, że nie muszę się już o nikogo martwić.”

„W nocy w kościele garnizonowym ktoś nabazgrał kredą list:
Szanowny Panie Boże!
Dlaczego łatwiej jest zabić człowieka, niż go urodzić i wychować?
Dlaczego łatwiej jest zburzyć dom, niż go zbudować?
Dlaczego łatwiej jest zniszczyć miłość, niż ją utrzymać
przy życiu?”

„– Wiesz, co mi przypomina nasza miłość? – zapytałaś.
– No?
– Kostkę lodu rzuconą na rozpaloną blachę pieca; topnieje na naszych oczach, a my nic nie potrafimy zrobić.
– Skąd to znasz?
– Co?
– To porównanie z kostką lodu.
– Wymyśliłam.
– Kłamiesz. Ja już to słyszałem kiedyś od kogoś innego.
– Naprawdę wymyśliłam to przed chwilą.”

„Spod lokalu wyborczego wiozę małżeństwo.
– No i na kogo ty w końcu głosowałeś? – pyta żona.
– A jakie to ma znaczenie?! – irytuje się mąż. – Koryto zawsze jest to samo, tylko świnie się zmieniają.”

„Nie ma śmierci,
kiedy drugi człowiek
szepcze mi do ucha:
– Jak to dobrze, że jesteś...”
 

„jeszcze będziemy
spotykać ludzi
dla których warto było
nie zawisnąć na gałęzi
 
jeszcze będziemy
szukać sensu życia
w kropelkach deszczu”

„Benek twierdzi, że Bóg jest.
Że mieszka na innej, niedostępnej jeszcze człowiekowi planecie.
Ale ja mu nie wierzę, bo Benek już dwa razy siedział za składanie fałszywych zeznań”

„Czy to przypadek, że dwóch najważniejszych wydarzeń w swoim życiu – czyli narodzin i śmierci – żaden człowiek nie pamięta? (…)
Po ukończeniu dwudziestu lat zacząłem tracić słuch na życie. Stopniowo przestawałem słyszeć wiosnę, miłość, a około trzydziestki nie słyszałem już śpiewu ptaków ani nawet burzy.
Po trzydziestce straciłem ochotę rozmawiania o życiu.”