Özlem’s Reviews > Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman > Status Update

Ne zaman az dalsam saat duruyor
Ayıkınca bir el tekrar kuruyor
İçimde durmadan kanat vuruyor
Telleri ağdıran türkü kuşları.

Biraz gecikse de gelecektir yaz,
Zaman denen ırmak hep böyle akar.
Sevginin mürur-ı zamanı olmaz;
Gönül sınır tanımaz ki sevince
Kar yağmura dönüşür ince ince,
Her yara kapanır, kaynar kırıklar

İçine kapandın, evden çıkmadın
Denizi severdin, dönüp bakmadın
Dolunaylı düş görmekten bıkmadın
Gözünden vuruldun, yetmez mi artık?

Seher alacasında uyanırdık
İlk kalkan yakardı göç ateşini
Soluklarımız mavi mavi buharlaşırdı
Her şey daha şiirseldi eskiden

Düşerdik yollara atlı-yaya
O yurt senin bu yurt benim, seğirt ha seğirt
Kovalar dururduk menzilleri
Dağlarda fırtına, denizlerde gelgit
Doğudan batıya hiç tükenmeden

Yönünü bil, yolunu sev, arkana bakma koşarken
Her zaman ilerilere bak, ufukları gözetle
Kadim çizgisini değiştirip tersine akan ırmak var mı?
Düşünceyle beslenen düşlerini yaşarken
Özü kabuktan ayır, söz uzunsa özetle
Sığda göz çimdirenler derinlere bakar mı?

Yetkinlik içeride, dışa fazla açılan
Ya kirli çökeltide ya da çok hamda kalır

Leyleği uçarken havada gördüm
Bu yıl da günlerim yollarda geçecek
Atımın yelesini belik belik ördüm
Deh desem ötelere uçtu-uçacak
Ve senin yüzünü rüyada gördüm
Yüreğime aşkı ışınlıyordun
Akmayan su yosun bağlar, kokar diyordun
Kanatlarım oluyordun,
Gözlerim oluyordun

Nerden yuvarlanıp gelir bu taşlar
Zamanın ruhu mu, şu çatık kaşlar?
Kim ürküttü, neden çıldırdı kuşlar?
Bir duvara, bir tavana vuruyor

Böyle dolunaylı vakitlerde
Şimdi gökyüzüne bakıyorsan sen
Ortak kaderimizdir örtüşen

Hükmüm geçmiyor zamana
Perhizliyim katı yiyeceklere düşünceye ve harama
Sabırdan ve dualardan başka gıdam yok
Dolunay ışığı gibidir gönül evim
Kapısında kilit
Pencerelerinde cam yok
Senin olmadığın evi ben neyleyim?