Safiye Erol > Quotes

“En büyük acı sevip de karşılık görmemek değil, sevip de karşılık görür gibi olduktan sonra aşkın paçavra edildiğine şahit olmaktır.”
― Safiye Erol

“Biricik mevzudur: Kendi vicdanına karşı sağlam veya çürük çıkmak.”
― Safiye Erol, Kadıköyü'nün Romanı

“İnsan işinin ehli olabilmek için biraz da işinin kurbanı olmalıdır.”
― Safiye Erol, Makaleler

“Bir can kardeşliği, bir kader yoldaşlığı olmalı arada. Onda idealimizi görmeseydik bu derece sevdasına düşemezdik. Zira milletler olsun fertler olsun daima kendi kendilerinin en olgun en güzel portresine aşıktırlar. Olgunluğu ve güzelliği vücuda getiren vasıflar ise çeşitli istidatlara göre değişir değerlendirilir.”
― Safiye Erol, Makaleler

“Mükemmel bir sistem olan İslamiyet kaşanesinin, bütününü açıklamaksızın bir tek yapı taşının vücud-ı hikmetini izah etmek güç, hatta imkansız.”
― Safiye Erol, Makaleler

“İlk defa olarak erkeğin sembolünü karşısında buldu: Namütenahi bir arzuyu, namütenahi bir istiğna ve irade ile bağlayan kuvvetli bir mahluk.”
― Safiye Erol, Kadıköyü'nün Romanı

“İnce hastalık diye vereme derler. Asıl aşka ince hastalık demek lazım. Hem de öylesine ince ki, bu derde düşenlerde akıl, mantık bile esas vazifelerini bırakıp ümit yolları bulmak için akla ve mantığa hiç de yanaşmayan sapaklıklarda izciliğe çıkıyor.”
― Safiye Erol, Kadıköyü'nün Romanı

“Ruhun aldığı etkilerin sindirimi ömür boyu sürer.”
― Safiye Erol, Makaleler

“Kendi kendinden azat olmak dünyaya gelirken getirdiğimiz masum melek ruhunun üstüne hayatın yüklediği parazit tabakasını sıyırıp atmak isteyen insanın yanına arkadaş lazım değil.”
― Safiye Erol, Makaleler

“Bunun burasına İstanbul demişler, yaşaması hem güç, hem zevkli oluyor. Doğuyu batıyı, yetmiş iki milleti kucağında barındıran şehrimizde Amerikan modeli iş adamından, Avrupakâri centilmenden tutunuz, mağaza adamına kadar her türlü insan tipi, bir o kadar da hayat tarzı vardır. Biz tevekkeli değil, en medeni gurbette bile sıkılırız, hep İstanbul'u sayıklarız, bu ebedî Babil'i, bu şehir kılığındaki minyatür imparatorluğu.”
― Safiye Erol, Makaleler

“O aşk dediğiniz nesne de gene ölmek ve öldürmektir. Hakiki aşkta daima bir ölen, bir de öldüren vardır.”
― Safiye Erol, Kadıköyü'nün Romanı

“İnsan hayatının merkez-i sıkletini tek bir emele yatırırsa çok bedbaht olur. Hiçbir şeye inanmamak ve hiçbir şey beklememek lazımdır. Merkez-i sıkleti bir andan öbürüne değiştirebilmek ve icabında usta bir cambaz gibi daracık bir ip üzerinde muvazeneyi bularak uçurumları aşmak zarureti vardır.”
― Safiye Erol, Kadıköyü'nün Romanı

“Hayatta en zor şey imansız yaşamak değil midir? Bir insan manen ne kadar zayıfsa onda inanmak ihtiyacı o nisbette fazladır. Hayata en ziyade destek olan, en büyük gıdayı veren kuvvet, iman ettiğimiz hülyalar değil mi? Bu hülyaların yalan olduğunu ve dünyada inanılacak hiçbir hakikat olmadığını bilmek ve buna rağmen yaşamak gayretini göstermek, işte en zor hüner... Biz tekamül ettikçe bizi dik tutan suni destekler birer birer düşer. En son gaye, bir şeye dayanmadan sırf kendi kametiyle durabilmektir. Kati bir inziva, kati bir imansızlık.”
― Safiye Erol, Kadıköyü'nün Romanı

“Ne tuhaf... Eski Yunalılar ruhun merkezini safra kesesi olarak görürlermiş. İnsanın bu kolestrin taşlarına, katledilmiş sevdaların lâhdi diyeceği geliyor.”
― Safiye Erol, Dineyri Papazı