Armando > Quotes

“Zei je niet dat je prikkeldraad mooi vond? Waarom is prikkeldraad mooi. Moet je me toch es vertellen.
Hij had geen duidelijk antwoord.
Waarom prikkeldraad zo mooi is? Waarom zijn de marmeren trappen die naar de zee leiden zo mooi. Het is onverklaarbaar.
Misschien is het wel omdat de eenzaamheid zo mooi is.”
― Armando, De straat en het struikgewas

“Kunst kent geen compromissen. Kunst moet. En als je niet moet, als je twijfelt, bijvoorbeeld omdat er weinig respons is: onmiddelijk stoppen met die flauwekul. Je moet, als het goed is, van jezelf. Van niemand anders.
Je kunt met kunst niet schipperen. Het is alles of niets. Leuk is anders, maar je wou toch zo graag?
Je moet net zo lang doorgaan tot ze om je producten komen smeken. En als dat niet het geval is, nou, dan maar niet. Jij moest zo nodig, je hebt in je leven gedaan wat je wou, wat wil je nog meer.”
― Armando, Berlijn

“De herinneringen waren zo talrijk, zo halsstarrig, dat er nauwelijks plaats was voor iets nieuws. Het werd tijd dat er wat herinneringen opgeruimd werden, aan iemand meegegeven of zo, die ze dan weer op zijn beurt in een kuil kon werpen. Een beetje weg ermee.”
― Armando, De straat en het struikgewas

“En het zijn maar bomen.'
'Ik weet niet of je dat mag zeggen. Ik geloof niet dat je dat zeggen mag.'
'Nee?'
'Nee. Dat mag je niet zeggen.”
― Armando, De straat en het struikgewas

“Ik hou ervan zoals het was en niet zoals het is. Dit is een afwijking.”
― Armando, De straat en het struikgewas

“Man: Weet u waar ik echt blij om ben? Dat ik als soldaat, en ik ben het zes jaar geweest, nooit een bevel gekregen heb om iets smerigs te doen. Nooit. O zeker, als ik zo'n bevel gekregen had dan had ik het uitgevoerd. Nou, helemaal zeker weet je dat natuurlijk nooit, maar ik neem aan van wel. We dachten toch dat we voor een betere wereld vochten. Nou en of, bij ons thuis was het ook sinds '33 beter gegaan. Verder wist ik weinig en tijd om na te denken had ik niet, aan het front had je je eigen zorgen. Na de oorlog realiseerde ik me dat ik geluk had gehad. Niet omdat ik in leven was gebleven, dat vond ik toen eigenlijk niet zo belangrijk, nee, omdat ik nooit zo'n bevel gekregen had. Toeval natuurlijk, maar ik ben er toch blij om. Ik heb medelijden met die jongens, die zulke bevelen wel hebben moeten uitvoeren en er nu anders over denken. Geloof maar dat die het moeilijk hebben.”
― Armando

“Ik moest erg aan de vrede wennen. Al dat geklets over goed en slecht, over zwart en over wit. De ervaring had me geleerd dat er mensen bestonden die zeer slecht waren, maar de ervaring had me ook geleerd dat het merendeel zich in het rijk der tussentinten ophield. Dat was een verademing.”
― Armando, De straat en het struikgewas

“Reading is living through someone else´s experiences. Makes us bigger in spirit and smaller in knowing what else is there.”
― Armando

“De weerzin tegen het heden veroorzaakt een verheerlijking van het verleden. In het verleden speelt de vijand een grote rol. Dus: leven de vijand.

Leven de vijand?”
― armando, De straat en het struikgewas

“Ik heb gelezen dat Orpheus en Franciscus verder leven in de bomen en de vogels. Op die manier zingen ze nu nog. Mooi.
Maar zij, die gesneuveld zijn? Zouden die ook nog zingen? Ter meerdere glorie?
Laat de doden maar een beetje zingen. En laat de dader alsjeblieft z'n bek houden.”
― armando, De straat en het struikgewas

“Ik dool nog steeds door de gangen van het grote gebouw, dat men 'leven' noemt. Het zijn gangen van jewelste, ze zijn door niemand voor mij betreden. De dwang der gangen.
Ik ben verbaasd, geërgerd en opgetogen. Het is een eenzaam gedoe. Meestal kan het me niet veel schelen.”
― Armando, De straat en het struikgewas