Պերճ Զեյթունցյան
Born
in Ալեքսանդրիա, Egypt
July 18, 1938
|
Հրաժեշտ զենքին
by
—
published
1929
—
1360 editions
|
|
|
Խաղաղ ամերիկացին [Khaghagh amerikatsʻin]
by
—
published
1955
—
377 editions
|
|
|
Կիլիմանջարոյի ձյուները
by
—
published
1936
—
292 editions
|
|
|
Արշակ Երկրորդ
by
—
published
1977
—
2 editions
|
|
|
Վերջին Արեւագալը
by
—
published
1989
—
2 editions
|
|
|
Հրաժեշտ զենքին
by
—
published
1929
|
|
|
Տաք գետը
by
—
published
1962
|
|
|
Մեզանից յետոյ
by
—
published
1998
|
|
|
Մեծ լռություն
|
|
|
Գողացված ձյունը
|
|
“Զոհերի թիվը, ինչպես միշտ, ինչպես ամենուրեք հաշվվում էին մոտավորապես, հաշվվում էին, մեղա՜, մեղա՜ նրանց հիշատակին «աչքաչափով»... Բայց ինչո՞ւ... Ինչո՞ւ մոտավորապես... Ամեն մարդ մի աշխարհ է, տիեզերքի մի մեծ գաղտնիք, ամեն մարդ՝ առանձին-առանձին վերցրած... Եվ այս մետավորապեսի մեջ որքան աշխարհներ են երկրորդ անգամ փլուզվում, ոտնահարվում, յոթնապատիկ խոցվում և հիշատակներն անգամ աղտոտվում... Մոտավորապես... Երբ մարդու մահը մոտավոր չափում չունի և չի ունեցել երբեք...
Մինչդեռ ամեն պատերազմ, ամեն ցեղասպանություն մարդկային կյանքը հաշվում և գնահատում է հենց այսպես՝ մոտավորապես, ու այս մոտավոր հաշվումի մեջ ի հայտ է գալիս ողբերգության մռայլ ու սև էությունը...”
― Վերջին Արեւագալը
Մինչդեռ ամեն պատերազմ, ամեն ցեղասպանություն մարդկային կյանքը հաշվում և գնահատում է հենց այսպես՝ մոտավորապես, ու այս մոտավոր հաշվումի մեջ ի հայտ է գալիս ողբերգության մռայլ ու սև էությունը...”
― Վերջին Արեւագալը
“Տարօրինակ էր, շատ տարօրինակ, որ այստեղ մարդկանց աչքերի մեջ վախ չկար: Չորս կոզմը տեսնում էր հանգստավետ մի անհոգություն, բաց, ժպտուն դեմքեր, զգում էր կյանքի առողջ, համաչափ զարկերակը: Ու կանայք, կանայք, անվե՜րջ կանայք, որոնց հԻմա նա Իրավունք ուներ, չգրված մի Իրավունք, գլխապտույտ գլորվող տարիների թելադրանքով՝ նայելու ո՛չ թե թաքուն, ո՛չ թե աչքի պոչով, այլ երկար ու գնահատող հայցքով: Թող որիշները դա կոչեն կնասիրություն, հոգ չէ, Ինքը դեմ չէ, բայց Իր համր դա անցած երԻտասարդության կարոտն էր և դեռ չսկսված ծերության տագնապը:”
― Վերջին Արեւագալը
― Վերջին Արեւագալը
“Ու երբ երկրի վրա Ազատության
Համար մեռնին ափ մը մարդեր չնչին,
Անոնք պիտի ըլլան մարդկությա վերջի՜ն,
Վերջի՜ն Հայերը...
”
― Վերջին Արեւագալը
Համար մեռնին ափ մը մարդեր չնչին,
Անոնք պիտի ըլլան մարդկությա վերջի՜ն,
Վերջի՜ն Հայերը...
”
― Վերջին Արեւագալը
Is this you? Let us know. If not, help out and invite Պերճ to Goodreads.






