Pa Raghavan

நெருப்பை நீரினால்தான் அணைக்க முடியும். இருளை ஒளியினால்தான் நிரப்ப முடியும். தனித்திருப்பதே பெருங்கூட்டத்தை ஆள்வதற்கு வசதி. இந்த எதிர்நிலை ஏற்பாடு, இயற்கையின் சூக்குமங்களுள் முக்கியமானது.

உரியை ஒரு சார்வாகனும் ஒரு சித்தரும் கட்டியிழுத்துச் செல்வார்கள். இருவேறு விதமான சிந்தனைப் பள்ளியின் முழுமைக்குள் வாழ்பவர்கள் அவர்கள். இருவருக்கும் பொதுவானவை என்றால் சாதி மதமின்மை, உருவ வழிபாடின்மை, சடங்குகள் இல்லாமை போன்ற சிலவற்றைச் சொல்லலாம். மற்றபடி ஒன்றோடொன்று இணையவே வாய்ப்பற்ற இரு புள்ளிகள்.

இவ்விரண்டு புள்ளிகளையும் ஒரு நேர்க்கோட்டில் பொருத்துவதற்கு எனக்கொரு மூன்றாம் தரப்பு தேவைப்பட்டது. அது இவ்விரண்டு தரப்புளுக்கும் முற்றிலும் தொடர்பற்ற ஒன்றாக மட்டுமே இருக்க முடியுமென்று தோன்றியது. எனவே வேதாந்தக் கல்வியில் சேர முடிவு செய்தேன்.

சலம் எழுதிய நாள்களில் தேவைக்குச் சில உபநிடதங்களைப் படித்திருக்கிறேன். தேவைக்குத்தானே தவிர, முழுமையாக அல்ல. படித்ததனைத்தும் விளங்கியதென்றும் சொல்ல இயலாது. அவசியமென்று கருதிய சில பகுதிகளை மட்டும் (குறிப்பாக முண்டகம் மற்றும் மாண்டூக்கியம்.) கற்றறிந்தோரிடம் கேட்டுத் தெளிந்து பிறகு எழுத ஆரம்பித்தேன்.

உரிக்கு முந்தைய தயாரிப்புக் காலத்தில்தான் குரு முகமாகவே பயின்றாக வேண்டிய கட்டாயத்தை உணர்ந்தேன். எனவே எனது மீச்சிறு மூளையின் தரத்துக்கும் தகுதிக்கும் அப்பாற்பட்டவற்றையும் உணரத்தக்க வகையில் சிடுக்கின்றிச் செலுத்தி, நிதானமாகவும் நேர்த்தியாகவும் விளக்கம் சொல்லித் தெளிவிக்கவல்ல ஒரு குருவினைத் தேடிக் கண்டடைந்தேன்.

அவர் பெயர் சுவாமி குருபரானந்தர். சுவாமி பரமார்த்தானந்தரின் நேரடிச் சீடரும் தயானந்த சரஸ்வதியிடம் சன்னியாச தீட்சை பெற்றவருமான சுவாமிகள், தூய வேதாந்த மரபின் வழி வந்தவர். தனி மனிதனுக்கும் உலகுக்கும் பரம்பொருளுக்குமான முத்தரப்பு உறவை உபநிடதங்களின் அடியொற்றி இவரளவுக்கு எளிமையாக விளக்கிச் சொல்வோர் நானறிந்து யாருமில்லை. சென்னையை அடுத்த உத்தரமேரூருக்கு அருகே கட்டியாம்பந்தல் என்ற கிராமத்தில் இவரது குருகுலம் அமைந்துள்ளது. அதற்குப் பூர்ணாலயம் என்று பெயர்.

பள்ளி நாள்களில் நான் ஒழுங்காகப் படித்தவனல்லன். கல்லூரிக் காலத்திலும் வீணே அலைந்து திரிந்து இழந்தவை பல. பள்ளிக் கல்வியில் எதனால் என் மனம் குவியவில்லை என்று இன்றைய ஐம்பத்தைந்து வயதில் எண்ணிப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பது பயனற்ற செயல். ஆனால் இன்று ஒவ்வொரு நாளும் சுவாமிகளிடம் ஒரு மணிநேரம் முற்றிலுமாக என்னை ஒப்புக் கொடுத்துவிடுகிறேன். எத்தனை பெரிய சிடுக்குள்ள தத்துவத்தையும் வரி வரியாகப் பிரித்து, பிறகு பதம் பதமாகப் பிரித்துப் பொருள் சொல்லி, மீண்டும் கோத்துக் கட்டி, ஒவ்வொரு சுலோகத்தின் உயிர் உறையும் புள்ளியையும் தரிசனமாக்கிவிடுவார்.

எண்ணிப் பார்த்தால் வியப்பாகத்தான் இருக்கிறது. படிக்கத் தொடங்கியபோது ஓரடிகூட முன்னால் எடுத்து வைக்க முடியாத அளவுக்கு வலுவாகத் தடுத்து நிறுத்திவிட்ட ப்ருஹத்-ஆரண்யக-உபநிடதத்தை ஓரளவேனும் விளங்கிக்கொள்ள வழி தேடித்தான் சுவாமிகளிடம் சென்றடைந்தேன். கடந்த ஓராண்டில் ப்ருஹதாரண்யகம், முண்டகம், தைத்ரியம் என மூன்றை நிறைவு செய்துவிட்டு இப்போது கைவல்ய உபநிடதப் பாடங்களில் இருக்கிறேன்.

சுவாமிகளின் அனைத்து வகுப்புகளும் அவரது பூர்ணாலயம் இணையத் தளத்திலும் யூட்யூபிலும் பதிவு செய்யப்பட்டுக் கிடைக்கின்றன. ஒவ்வொரு நாளும் காலை எழுந்ததும் என் முதற்பணி அவரது ஒரு மணி நேர வகுப்பு. நடக்கும்போது கேட்டுக்கொண்டே நடப்பேன். முடித்துவிட்டு வீட்டுக்கு வந்ததும் அன்றன்றைய பாடத்தைச் சுருக்கமாக எழுதி வைத்துவிட்டு, எனக்குத் தோன்றும் ஐயங்களையும் குறித்துக்கொள்வேன்.

ஆனால் விளக்கத்தை நான் தேடிச் செல்லவே வேண்டாத வண்ணம் மறுநாள் வகுப்பில் ஐயமென நான் குறித்த அனைத்துக்கும் அவர் விடையளித்துவிடுவார்.

சுவாமி குருபரானந்தரை இதுவரை நான் நேரில் கண்டு வணங்கவில்லை. உரியை முடித்துவிட்டுப் பூர்ணாலயத்துக்குச் செல்ல வேண்டுமென எண்ணியிருக்கிறேன்.

அவரை நான் கண்டடையாமல் இருந்திருந்தால் உரி நிகழ்ந்திருக்காது. எது இல்லாவிடில் இன்னொன்றில்லையோ, அது இறை.

தாள் பணிந்து வணங்குகிறேன்.

All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .