“لحظه
شعری از امیر اور
ترجمه ی رزا جمالی

چه کسی می توانست این لحظه را توصیف کند
که اینجا تنها نشسته ام
و به تمام، بی هیچ کلمه ای تماشایش می کنم
و این عسلی که در هوا منتشر است
و بر همه جا روئیده است این گیاه
حشره ای ست که در درون غرقه است
و بر فراز این بهشت،
سپیده دم خوشبختی بال بال می زد.”