“Не сакам да те навредам, но мора да ти кажам. Ти си бивш човек. Ти си најдобар човек на светот, но ти си бивш човек. Тоа не е критика. Тоа е факт. До овде ми е од бивши луѓе. Бивши држави. Бивши љубовници. Бивши адреси, телефонски броеви. Бивши пасоши, лични карти, свидетелства, изводи од матично. Бившо турско, бившо каурско, прво спрско, второ бугарско, Тито-партија, стабилизација, меѓундароден монетарен фонд. Вака било, онака било. Којзнае како било? Онаму имало офицерски дом, онаму банка, сите живееле сложно и весело и се држеле за раце и играле оро и пееле песни. Што имам јас од тоа? Не сакам бивша иднина. Што ме боли мене за вашата жал за младост?

(„Демонот од Дебар Маало“)”