“روزگاران بی فروغ و پر ز رنگ
مهر رخ برده است از مهرگان
دست ها مان بی نصيب از آسمان
چشم ها چون چشمه ها خشکيده اند
مردمان هر دياری منتظر
تا ابد در کلبه اي تاريک و تنگ”