“Քաղաքակրթության զարգացման հետ խամրում է մարդու հոգին...
XX դարը եղավ գագաթնակետը գիտության զարգացման և ընդհանուր պրոգրեսի: Շնորհիվ մարդու այդ հատկության՝ որոշում կայացնելու: Բայց ահա պարադոքսը՝ այդ նույն հատկությունը դարձրեց քսաներորդ դարը ամենաարյունալի դարաշրջանը մարդկության երեք հազար տարվա պատմության...
Մարդու բուն էությունը չի բացահայտված դեռ... Մարդուն ազնվացնելու կերպը չի գտնված դեռ: Իսկ հնարավո՞ր է դա՝ այդ ազնվացումը: Մարդու գենային այսօրվա կառուցվածքով՝ վճռականորեն ոչ:”