“Այս մոլորակի վրա ձևավորված մարդուց անհնարիության աստիճան դժվար է պահաջել ըմբռնել այն, ինչն ինքը պարզապես չի կարող. դրա համար պիտի ունենալ բոլորովին այլ զգայարաններ: Հեռու չգնանք, մեր օրերում կարող են լինել, պարզվում է, երկու մարդ, որոնցից մեկը՝ այնքան անկիրթ, որ կարող է թույլ տալ իրեն նկարել ծաղրանկարը Մուհամմեդի, իսկ մյուսը՝ ոչ պակաս տգետ, կարող է դրան վերաբերվել լրջորեն՝ անցնելով հաշվեհարդարի՝ ընդհուպ մինչև մարդասպանություն: Ոչ միայն չկա ընբռնելու հնարավորությունը նրանց միջև, այլ ընդհակառակ՝ հակադրվածությունն է դարձել հիմնական հատկություն:

«Խոհեր... խոհեր...»”