“Ու քարը՝ ստորին, մեռած նիւթ է, եթէ նրա կերպընկալ մակերեսի վրայ չդրոչմւի մեզ տանջող միտքը, եթէ երկաթէ հուժկու հարւածներով չփոխանցւի նրան մեր կենդանի մսերի թրթռումը, եթէ նրա ճչող ծալքերի մէջ չթաքցնեն մեր էութեան կենտրոնի միջից պոկած տիեզերական գաղտնիքը, եթէ չկուտակւի՝ հաւասարակշռութեան օրէնքների պարտադրութեամբ՝ իբր գերագոյն նչան նոր մի աշխարհագիտութեան եւ աչխարհազգացումի:”