“Ինչ ուրիշներին թվում էր անտանելի, Երանոսը տանում էր ոչ թե նրա համար, որ մարդ չեր, ինչպես մտածում էին բոլորը, այլ այն պատճառով, որ մարդ էր: Ուրիշները դա չէին հասկանում, որովհետև տղամարդ չլինելու դժբախտոթյունը չունենալով՝ նույնացնում էին մարդն ու տղամարը: Իսկ սերը նախ մադկային է, հետո տղամարդկային:”