“علف گور را محو میکند, زمان درد را.باد رد پای رفتگان را میلیسد, زمان محنت خونچکان خاطره ی درد بار زنانی را که مردان محبوبشا را دگر بار ندیدند و دیگر هیچ گاه باز نخواند دید. چرا که زندگی ادمی فصلی بس کوتاهست و یک وجب سبزه که با ما میدهند تا از ان بگذریم سخت تنگ.”