Bóg Quotes

“Stojąc między psem i bogiem, ku któremu człowiek obróci twarz?”
― Jacek Dukaj, Perfekcyjna niedoskonałość

“Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy.”
― Éric-Emmanuel Schmitt, Oscar et la dame rose

“- A po co miałbym pisać do Pana Boga?
- Może poczułbyś się mniej samotny?
- Mniej samotny z kimś, kto nie istnieje?
- Spraw, żeby istniał. - Pochyliła się w moją stronę. - Za każdym razem, kiedy w niego uwierzysz, będzie trochę bardziej istniał. Jeśli się uprzesz, zacznie istnieć na dobre. I wtedy ci pomoże.”
― Éric-Emmanuel Schmitt, Oscar et la dame rose

“- A po co miałbym pisać do Pana Boga?
- Może poczułbyś się mniej samotny?
- Mniej samotny z kimś, kto nie istnieje?
- Spraw, żeby istniał. Pochyliła się w moją stronę. - Za każdym razem, kiedy w niego uwierzysz, będzie trochę bardziej
istniał. Jeśli się uprzesz, zacznie istnieć na dobre. I wtedy ci pomoże.”
― Éric-Emmanuel Schmitt, Oscar et la dame rose

“Mówią, że są na świecie niezliczeni święci, którzy nie mają nic wspólnego z kościołem i niemal nie zdają sobie sprawy z istnienia Boga. Ale podobno Bóg chodzi wśród tych ludzi bez ich wiedzy.”
― Markus Zusak, I Am the Messenger

“To człowiek zawsze stwarzał swoich bogów, nie zaś oni jego.”
― Anton Szandor LaVey, The Satanic Bible

“Ponad sto lat, po tym jak Nietzsche ogłosił, że Bóg umarł, wydaję się, że właśnie wraca. To jednak fatamorgana. Bóg faktycznie umarł, tylko trochę musi potrwać uprzątnięcie zwłok.”
― Yuval Noah Harari, Homo Deus: A History of Tomorrow

“Będę miał tę kobietę; odbiorę ją mężowi, który nie jest jej godzien, ośmielę się ją wydrzeć nawet Bogu, którego uwielbia. Cóż za rozkosz być kolejno powodem i zwycięzcą jej wyrzutów!”
― Pierre Choderlos de Laclos, Les Liaisons dangereuses

“- (...) Wiecie, co czasami myślę, jaśnie panie? Że Bóg mnie nie kocha.
(...)
- To niemożliwe. Bóg kocha wszystkie swoje stworzenia. Jego miłość dociera do wszystkiego, co stworzył.
- Wobec tego myślał o czymś innym, gdy mnie stworzył. Musiał być roztargniony. Chwila nieuwagi i sos się przypalił.”
― Éric-Emmanuel Schmitt, La Secte des égoïstes

“A jeśli wieczność okaże się nudna?
Wystarczy! Nudzić się można jedynie w czasie. Poza czasem będę bezpieczn, zdany na rozkosz bycia. Bez ciała, bez bliźnich, bez słów. Wieczny. Czysty umysł. O czystości przejrzystej dla siebie samej. (...)
Cały będę jak nicość, lecz będę całością. Przestrzeń jest moim więzieniem, czas - karą. Już ich nie chcę, uwalniam się od nich. Jestem wolny. Jestem koniecznością.
(...)
Kilka minut później Bóg zapadł w swój ostatni sen, zabierając świat z powrotem do nicości, z ktorej nigdy nie powinien był go wydobywać.”
― Éric-Emmanuel Schmitt, La Secte des égoïstes

“Mój ojciec niewątpliwie cierpiał z powodu swojego ateizmu, tym bardziej że uwielbiana przez niego matka była wierząca i pewnie marzył, żeb podzielać jej wiarę... Bez wątpienia chciał również zachować się jak hojny ojciec i oznajmić swojemu dziecku, że Bóg istnieje... Byłaby to dobra nowina... Łaska, której nie umiał przekazać...”
― Éric-Emmanuel Schmitt, La Nuit de feu

“Jeden przesąd wypiera drugi. Kiedyś ludzie wierzyli, bo ich do tego nakłaniano. Dziś z tego samego powodu wątpią. W obydwu przypadkach wyobrażają sobie, że myślą, choć tylko powtarzają, przeżuwają opinie, doktryny dla mas, przekonania, których być może by nie podzielali, gdyby się zastanowili.”
― Éric-Emmanuel Schmitt, La Nuit de feu

“Do pogardy dla wierzącego dochodzi pogarda dla dzikusa. (...) Oto co myślą te nasze trzeźwe umysły! Po co oświecać tubylca? Po co pozbawiać go korzeni, oferując mu ateizm? Cóż by na tym zyskał w tym wrogim środowisku? W rzeczywistości uważają, że to normalne, gdy modli się Afrykanin, lecz irytujące, gdy robi to Europejczyk, ponieważ ich zdaniem Europejczyk jest lepszy od Afrykanina.”
― Éric-Emmanuel Schmitt, La Nuit de feu

“Odkąd śmiertelnicy gromadzą się podczas tajemniczych nocy nieustannie, nieustannie rozprawiają. Nie znoszą ignorancji, a więc tworzą wiedzę. Wymyślają mity, wymyślają bóstwa, wymyślają boga, wymyślają naukę. Bogowie się zmieniają, następują po sobie, umierają. Modele kosmologiczne podobnie. Pozostaje jedynie ambicja, ambicja, żeby wyjaśniać.”
― Éric-Emmanuel Schmitt, La Nuit de feu

“Stopniowo niebo i ziemia splatały się ze sobą, pokonane przez półmrok. Kontury gór rozciągały się w nieskończoność, a ich zbocza, wierzchołki i występy się przytępiły. Nie, zdecydowanie, Boga tam nie było. Gdyby Bóg chciał, bym go poznał, zabrałby się do tego inaczej, prawda? Człowiek szuka Boga. Byłbym wstrząśnięty, gdyby to Bóg szukał człowieka, gdyby Bóg mnie ścigał...”
― Éric-Emmanuel Schmitt, La Nuit de feu

“Kto mnie tu umieścił, na tym okrągłym kamieniu? W jakim celu? I dlaczego na tak krótko?”
― Éric-Emmanuel Schmitt, La Nuit de feu

“(...) Niepokój, choć odsunął mnie od świata, nie przybliżył mnie do Boga. Przeciwnie, skazał mnie na jeszcze większą samotność i arogancję, miotając mną tak, jakbym był jedyną istotą myślącą pośrodku wszechświata, który nie myśli.
Przeciwnie niż niepokój, radość połączyła mnie ze światem i zbliżyła do Boga. Radość nauczyła mnie pokory. Dzięki niej nie czułem się już wyizolowany, obcy, lecz wzbogacony, zjednoczony z innymi. Moc, która utrzymywała Wszystko, poruszała się również we mnie, ucieleśniałem jedno z jej tymczasowych ogniw.
O ile niepokój uczynił mnie zbyt wielkim, o tyle radość sprowadziła mnie do właściwych proporcji: nie byłem wielki sam z siebie, raczej wielki wielkością tego, co we mnie zamieszkało. Nieskończoność stanowiła dno mojego skończonego umysłu, niczym czara, która mogłaby pomieścić moją duszę.”
― Éric-Emmanuel Schmitt, La Nuit de feu

“Od mojej nocy powinienem był czuć się bliższ wierzącej i nie zgadzać się z wojującym ateistą. W rzeczywistości nie odnajdywałem się w żadnym z tych dwojga: trzymali się kurczowo prostych rozwiązań, wierzyć, nie wierzyć, wykazując podejrzaną skłonność do kategorycznych sądów. Ani jedno, ani drugie nie znosiło rozwoju, wątpliwości, pytań. Potwierdzając swój wybór, nie chcieli myśleć, lecz położyć kres myśleniu. Pragnęli tylko jednego: uwolnić się od znaków zapytania. Oddech śmierci paraliżował ich umysł.”
― Éric-Emmanuel Schmitt, La Nuit de feu

“Aniołowie przybliżają nam Boga. Nic dziwnego, że ich tak bardzo kochamy.”
― Joan Wester Anderson, Spotkanie z Aniołem; prawdziwe historie

“Podczas pobytu na dworze carycy Katarzyny II wielki szwajcarski matematyk Leonhard Euler wdał się w dyskusję na temat istnienia Boga. Aby pokonać przeciwników, poprosił o tablicę, na której napisał: (x + y)^2 = x^2 + 2xy + y^2, a więc Bóg istnieje! Nie mogąc zakwestionować adekwatności wywodu, którego nie rozumieli, i nie chcąc okazać swojej niewiedzy, oponenci przyjęli ten argument za rozstrzygający.”
― Stanislav Andreski, Social sciences as sorcery

“Czyż nigdy nie przestaniecie mieszać Boga i wiary do swych swarów, żądz i nienawiści, o ślepcy?!”
― Teodor Parnicki, Aecjusz, ostatni Rzymianin

“Olśnienie olśnieniem. Tak, widzę, pamiętam wczorajszą noc. Nagłą światłość na progu jesiennej albo letniej nocy. Raptowną, wszechogarniającą pewność, że to my, ludzie, ta płynąca znikąd donikąd rzeka materii biologicznej, że to my stworzyliśmy Boga. Nie w siedem dni, ale przez wieki lodowców i tropików, przez wieki rodzących się kontynentów i wysychających mórz, przez wieki rozwoju półkul mózgowych i zamierania skrzeli, przez wieki dobre i złe, przez ery ujawnione i okryte dotąd tajemnicą, przez całą naszą człowieczą wieczność stworzyliśmy mozolnie, z bólem, z męką naszego Boga, Boga miłosierdzia i dobra, aby nas uchronił przed złem wszechświata, kosmosu lub choćby tego niebieskiego nieba, które nas razi piorunami. Żeby nas uchronił przed nam.”
― Tadeusz Konwicki, A Minor Apocalypse

“Ludzie zrezygnowali z nieba - ale nie na długo. Bóg nie zdążył nawet mrugnąć, nim najpierw się do niego wprowadzili, a potem go wyeksmitowali.”
― Dmitry Glukhovsky, FUTU.RE

“Odkrycie błogosławieństwa ukrytego w tym, co jest trudne, sprawia, że człowiek zapomina o całym bólu i cierpieniu.
W chorobie jest coś takiego jak kryzys. Kryzys choroby. Jest to moment, kiedy wszystko się rozstrzyga: albo człowiek wyzdrowieje, albo umrze.
Podobnie dzieje się w naszym życiu. Jeżeli w sytuacji trudnej nie damy się pokonać, ale odkryjemy Boga, pójdziemy w górę. Będzie już tylko lepiej. Kryzys to szansa na zmianę na lepsze.”
― Józef Witko, Jabes. Modlitwa i błogosławieństwo, które zmieniają życie

“Mężczyzna potrzebuje żony, a dobra żona to największy dar Boga dla mężczyzny.”
― Diana Gabaldon, An Echo in the Bone

“Zadawanie pytań Panu to ryzykowna sprawa (...) Otrzymujesz odpowiedzi, ale często prowadzą cię one w dziwne miejsca.”
― Diana Gabaldon, An Echo in the Bone

“Oby Bóg uczynił bezpiecznym każdy mój krok,
Oby Bóg otworzył dla mnie każdą przełęcz,
Oby Bóg oczyścił każdą z moich dróg
I oby zawsze brał mnie w swoje Święte Dłonie.”
― Diana Gabaldon, The Fiery Cross

“Boże, który nas nie prowadzisz,
Boże, który pozwalasz zabijać to co kruche i wywyższasz tępą nienawiść,
Boże, który rozmnażasz okrucieństwo i pozwalasz ludziom pastwić się nad innymi,
Boże, który wywyższasz najgorszych i dajesz im bicz to ręki,
Boże niemiłosierny, nie miej nad nami litości...”
― Andrzej Żuławski

“„Właśnie o to chodzi, Ed. Musisz zrozumieć, że bycie dobrym człowiekiem nie polega na śpiewaniu hymnów czy modleniu się do jakiegoś mitycznego bóstwa. Nie chodzi o noszenie krzyżyka i chodzenie co niedziela do kościoła, ale o to, jak traktujesz innych ludzi. Dobry człowiek nie potrzebuje religii, bo wystarczy mu przekonanie, że postępuje właściwie.”
― c.j. tudor, The Chalk Man

“Ukaż mnie Boże za ciężkie grzechy moje. Nie wedle win moich, jeno wedle Twego miłosierdzia.”
― Henryk Sienkiewicz, Potop : powieść historyczna / Henryk Sienkiewicz. Volume t.1 1888 [Leather Bound]