Charles Lavigerie Quotes

“Wat betreft de wederopbouw, en het langzaam weer opbouwen van het land, dat is waar we nu midden in zitten, ik denk niet dat we ons kunnen voorstellen wat de slavernij de mensen hier heeft aangedaan, dat gaat heel diep, deze dingen duren heel lang door, zelfs het zich afzetten tegen het kolonialisme heeft daar sporen van. Hier was het vrij laat, 1830, maar een beetje verder naar het Westen, duurde de slavernij 3 tot 4 eeuwen, 40 tot 60 miljoen mensen is geraamd, werden verplaatst van hier, naar Amerika, dat is geen kleinigheid he, Je zou zeggen dat is een Afrikaanse holocaust. (Dr. H Hinfelaar, witte Paters)”
― Marga Kerklaan, Het einde van een tijdperk: 130 jaar belevenissen van Nederlandse missionarissen

“Lavigerie was een geweldig praktisch man, en ook was hij historicus aan de Sorbonne in Frankrijk, waar hij die visie had om het binnenland van Afrika te reconstrueren, zoals dat in Europa in de Middeleeuwen was gedaan door een soort koninkrijk, maar dan ook met nederzettingen van bevrijde slaven, het grootste deel van de bevolking in Oost-Afrika was echt reddeloos, Lavigerie wilde daarom dat de missionarissen nederzettingen en missies bouwden, waarvoor hij broeders stuurde, voormalige Zoeavens, en paters, die dan de taal moesten leren, en ook moesten leren bouwen, en als die slaven bevrijd waren door de verschillende expedities die werden uitgezonden, werden ze naar de missies gestuurd. Het idee hierachter was heel praktisch, en ook het idee, dat de Afrikanen dit nieuwe Christelijke volk zouden worden, zoals hoe Clovis werd bekeerd, en dan geleidelijk aan Frankrijk, op die mythe bouwde hij alles. (Dr. H Hinfelaar, witte Paters)”
― Marga Kerklaan, Het einde van een tijdperk: 130 jaar belevenissen van Nederlandse missionarissen

“De katholieke voorvechter voor de bevrijding van de slaven was de Franse kardinaal Lavigerie, Aartsbisschop van Carthago en Algiers. In 1868 had hij de congregatie van de witte paters opgericht, met als missie het in tot dan toe ontoegankelijke gebied van Afrika paal en perk te stellen aan de slavernij. Dat onbekende gebied liep van de zuidgrens van de Soedan tot aan de Engelse koloniën van Zuid Afrika in zijn volle breedte. De eerste karavaan die Centraal-Afrika bereikte vertrok in 1868 vanuit Marseille, de reis ervaringen waren van die aard dat Lavigerie zijn mensen liet begeleiden door gewapende oud Zoeaven, zij hadden in Italië de Pauselijke staten verdedig tegen de nationalistische legers van Garibaldi die vochten voor de eenwording voor Italië, de Pauselijke troepen verloren die strijdt en de Zoeaven, waaronder veel Nederlanders die staatloos waren geworden keerde naar huis terug, daardoor waren de eerste Nederlanders die de Afrikaanse binnenlanden binnentrokken 3 Zoeaven. ”
― Marga Kerklaan, Het einde van een tijdperk: 130 jaar belevenissen van Nederlandse missionarissen

“Si Mgr. Lavigerie par sa croisade reunit de l'argent, j'ai interet a l'absorber en proposant au Cardinal de transporter un navire au Tanganika. Nos plans se confondraient. Je ne voudrais pas laisser au Cardinal la tentation de disposer autrement de son argent.”
― Leopold II

“In view of our still bleeding past, and of our ever-threatening future, union is our great need. Union is also, let me tell you, the foremost wish of the Church and of all its pastors of every degree. The Church does not ask us to either give up the remembrance of past glories or the sentiments of fidelity and gratitude that are an honour to every man. But when the will of a people has been definitely expressed, when the form of government, as Leo XIII recently stated, is in no way contrary to the principles on which alone civilized and Christian nations can exist, when the unreserved acceptance of this form of government is necessary to preserve a people from danger, the time has come to declare the ordeal over, to end our dissensions, and to sacrifice all that conscience and honour allow us to sacrifice for the safety of our country. Without this patriotic acceptance of the situation nothing can avail either to maintain peace and order, to save the world from the social danger, or to preserve even the religion of which we are the ministers. It would be folly to attempt to support the columns of an edifice without going inside it, if only to prevent those who would destroy everything from accomplishing their mad design. It would be still greater folly to attack the building from without, as some are even now doing, in spite of recent scandals: disclosing our ambitions and hatreds to observant enemies, and instilling into the heart of France the discouragement that precedes the final catastrophe.”
― Charles Lavigerie