Cozy Fantasy Quotes

“Tęsknota, niepokój i ekscytacja tworzyły w jej wnętrzu niecodzienną i słodko-gorzką mieszankę, której z jakichś przyczyn nie chciała się pozbyć. Może właśnie tym była nadzieja w swojej najwyższej formie.”
― Maria Magdalena Syryńska, Welon wspomnień

“– Czy to przypadkiem nie za dużo cukru jak dla człowieka? – spytał Valentin po pewnym czasie, gdy wgryzała się w oblaną zielonym lukrem pralinkę.
– Słucham? – odparła, zasłaniając usta dłonią.
– Wyczuwam twój puls i jest nienaturalnie podwyższony, więc założyłem, że to może być powód. Mylę się?
Amarantha przełknęła pralinkę i sięgnęła po dzbanek z kawą. Oczywiście wiedziała, że jej tętno nie było tak wysokie przez cukier.”
― Maria Magdalena Syryńska, Welon wspomnień

“Lampiony zebrały się wokół śmiertelniczki i wampira, gdy ci spoglądali na bursztyny. Tacka ze świeżo upieczonymi plackami przyfrunęła też do nich w towarzystwie dwóch filiżanek kawy. Amarantha oczywiście niczego nie tknęła. Klęczała nadal u boku Valentina, który również studiował kamienie z ponurą powagą. Z góry, skąd ukradkiem, poza zasięgiem słuchu, zerkała na nich Thesally, wyglądali jak dwie rozkwitłe róże w świetlistym okręgu. On ze swoim rozłożonym płaszczem i ona z rozpostartą spódnicą.”
― Maria Magdalena Syryńska, Welon wspomnień

“Należę do nocy, a ty jesteś promieniem słońca, który przypadkiem zawieruszył się o nieodpowiedniej porze.”
― Maria Magdalena Syryńska, Welon wspomnień

“Był to jeden z tych widoków, który zapierał dech w piersiach, mimo wszystkich wspaniałości, jakie dzisiaj widziała. Wampir stał na nim tyłem na tle wschodzącego słońca, jakby w największym wyrazie ironii, i dzierżył włócznię. Okrywały go jego brunatnozłote szaty, po których spływały długie, misternie splecione włosy, a on sam zerkał przez ramię na odbiorcę dzieła. Na nią. Jego rysy były ujęte w tak dokładny sposób, jakby artysta nie chciał, aby na przestrzeni lat zatarła się chociaż jedna linia. Ramę obrazu stanowiły kręte gałęzie o licznych, połyskujących jak roztopiony miód liściach.
Ten obraz poruszył ją niemal do łez, a jej serce biło tak mocno, jakby chciało się wyrwać z piersi. Nie zauważyła nawet, że stała już niemalże u jego stóp i ledwie dostrzegała zanikające na górze malowidła gwiazdy. Lubiła uważać, że im dokładniejszy czyjś portret, tym większą miłością artysta darzył swojego modela. W tym przypadku, gdyby jej teza była prawdziwa, śmiałaby sądzić, że ktoś pokochał go miłością wręcz nieskończoną. Kompozycja, te kolory i wszystkie detale poruszały w niej coś, czego do końca nie rozumiała. Kochała te barwy. Rdza i miedź przeważały w jej pracach, podobnie jak motyw złotych roślin. A Valentin wyglądał tutaj spokojnie, ale i walecznie. Na pewno nie smutno, tak jak kilka godzin temu, gdy go poznała. Patrząc na ten obraz, zastanawiała się, jak ktokolwiek mógł znienawidzić wampiry.”
― Maria Magdalena Syryńska, Welon wspomnień

“No one's and the man who had become nobody. Two people who found each other. And could no longer let go.”
― Ruslana Pidsadiuk, No One's

“Twenty years, and I fit into a cardboard box and a severance cheque.”
― E.J.Sterling

“Mind the steam.”
― P. H. Blackwood, The Glass-Cursed: A Cozy Fantasy of Tea, Magic, and Found Family

“He opened the door to reveal an enchanted forest beyond the threshold, with yellow, orange, and amber leaves so lush they nearly blocked the orange sunset beyond.
“We’re in the Ochre Forest,” Louella explained, remembering which doorknob Everett had used as she bent down to collect the one he’d replaced. “My home is the treehouse above.”
― Gryffin Murphy, Twig's Traveling Tomes

“You didn't just fix a box. You broke a rule of the universe. And the universe always sends a bill.”
― E.J. Sterling, Second Chances and Silver Echoes

“Give them a second chance at being loved.”
― E.J. Sterling, Second Chances and Silver Echoes

“The Lane provides what’s needed. And you, dear, need a purpose. A place. Something that’s yours.”
― E.J.Sterling

“Magia jest jak śnieg. Piękna z daleka, lecz lodowata w dotyku. Jest niebezpieczna, gdy zacznie topnieć wokół twego serca.”
― Maria Magdalena Syryńska, Szklany urok

“Tej nocy śnieg pilnował, aby w trakcie snu Aveline nie przesiąkła magią.”
― Maria Magdalena Syryńska, Szklany urok

“Śnieg za oknem opadał wolno, jak obietnica, której złożenia nikt nie pamiętał.”
― Maria Magdalena Syryńska, Szklany urok

“– Wszystko w Elarith czeka na kogoś, kto nie należy do tego miejsca. Ale jak dotąd każdy, bez wyjątku, tonął w rzuconym na królestwo czarze. Czyż to wszystko, co widzisz, nie jest kuszące? Czy ty sama, droga sceptyczko, nie masz ochoty na więcej, mimo że nie lubisz magii? Idziesz do przodu, aby zrozumieć, czy dlatego, że Elarith wabi cię głębiej?”
― Maria Magdalena Syryńska, Szklany urok

“Myśli o magu podążyły za nią uporczywie, gdy zbiegała spiralnymi schodami na parter. Przeskakiwały między książkami i odbijały się od jej serca jak natrętny motyl. Aveline ani przez chwilę nie martwiła się tym, że mógł mieć rację i że za sprawą zaklęcia została wciągnięta do magicznego królestwa – bo magia nie istniała. Mimo to rozsądek podpowiadał jej, że ten sen i wszystko, czego w nim doświadczała, były trochę zbyt… dokładne. Zbyt przejrzysty. Nie rozmywał się i nie miękł na krawędziach, jak to sny miały w zwyczaju.”
― Maria Magdalena Syryńska, Szklany urok

“– Nie jestem złoczyńcą w tej historii.
Aveline uniosła kącik ust.
– Przeczytałam wystarczająco wiele książek, aby w to nie wierzyć.
– A jednak zbyt mało, aby uwierzyć w magię – odparł cicho, tuż zza jej pleców. – I o jedną za dużo, bo trafiłaś tutaj.”
― Maria Magdalena Syryńska, Szklany urok

“The roads remember who walks them. When they stop remembering, someone has to remind them.”
― Evan J. Wilder, THE WANDERING WILLOW: A Cozy Fantasy of Roads, Roots, and Finding Home

“– Jesteś chłodniejsza od śniegu, moja droga [...]. A jednak jesteś pierwszym ciepłem, które poczułem od lat.”
― Maria Magdalena Syryńska, Szklany urok

“Tej nocy Aveline śniła o złączonych dłoniach, a obudziła się z palcami skostniałymi z zimna.”
― Maria Magdalena Syryńska, Szklany urok

“Z książek wiedziała, że niektóre serca popadały w miłość boleśnie powoli. Inne zaś potykały się i zakochiwały z taką intensywnością, jakby ktoś rzucił nieudaną klątwę.”
― Maria Magdalena Syryńska, Szklany urok

“Sny miały ostre zęby – szczególnie te sny, które całowały cię delikatnie na pożegnanie.”
― Maria Magdalena Syryńska, Szklany urok

“– Jesteś duchem. – To nie było pytanie, a jedyne rozsądne wytłumaczenie. Nawet jeśli nie był prawdziwy, to nie chciała mieć z nim nic do czynienia. Jej dziadek zawsze powtarzał, że należy uważać na niespokojne duchy. Nie wierzyła mu oczywiście, bo ani magia, ani inne zaczarowane stworzenia nie istniały, ale ten osobnik wyglądał na bardzo realnego i nie chciała go mieć w swoim śnie. – Zostaw mnie w spokoju.
– Nie jestem duchem – odparł, a ona znowu skoczyła, kiedy głos pojawił się przy jej lewym uchu. Jeśli nie chciał jej wystraszyć, to nie wychodziło mu to zbyt dobrze. – Ale ty zaraz swojego wyzioniesz, jeśli się nie opanujesz.”
― Maria Magdalena Syryńska, Szklany urok

“(...) wszystko, co perfekcyjne, kryło nieperfekcyjną prawdę.”
― Maria Magdalena Syryńska, Szklany urok

“This isn’t power to be wielded. It’s witness to be honoured." — Elena Harper”
― E.J. Sterling, Second Chances and Silver Echoes

“Came in like a cannonball and didn't even have the decency to look sorry about it.”
― Elsie Rowan, The Gargoyle of Gull Rock

“From Chapter 8: Trial Roll-out: 'Lives of others'
(Dallergut): 'I believe there are two ways to love your life, Penny. The first is to work hard to change your life when you feel unsatisfied'
'That seems about right.' Penny nods.
'The second option may look easier, but it is actually more difficult. And even if you do change your life through the first option, you must ultimately get through the second to be at complete peace.'
'And what is that?'
'To accept your life as it is and be grateful. It's easier said than done. But if you can do it, I believe this will help you realise happiness has just been around the corner.”
― Miye Lee, The DallerGut Dream Department Store

“The dead don't mind being kept waiting, which is more than I can say for the living.”
― Hazel Wilding, What the Baker Kept

“Every reading costs something. Never something I choose, never something I can prepare for. Just a piece of myself, gone, and no way of knowing beforehand what it'll be or how much it'll hurt once I finally notice it's missing.”
― Hazel Wilding, What the Baker Kept