Depressie Quotes

“In plaats van naar de kerk te gaan (hun denken was niet verduisterd door de gedachte dat de kerk bestond uit gebouwen en organisatorische structuren) kwamen ze bijen als zijnde de kerk om gemeenschap te hebben in Zijn Tegenwoordigheid”
― Leanne Payne, The Healing Presence: Curing the Soul Through Union with Christ

“ik zie de geestelijke en psychologische problemen van individuen simpelweg als gevolg van een verzuim in de aanbidding door de gemeente, waardoor ze de nodige genezing niet meer kunnen ontvangen”
― Leanne Payne, The Healing Presence: Curing the Soul Through Union with Christ

“Ze gaat lichttherapie doen, zegt ze, want ze is depressief. Ik vraag zit je ooit buiten. Nee, nooit. Maar nu gaat ze onder gekleurde lampjes liggen, want het kan toch niet zo zijn dat al die lichttherapeuten met hun jarenlange expertise in het laten knipperen van lampjes niet op kunnen boksen tegen de zon. Die mensen leren toch niet voor niks met lampjes knipperen. Ze weten precies waar die depressie met zijn mergelgrotoogjes zich in het brein heeft verstopt, en de vleermuis van zijn iris schrikt op als het peperdure regenbooglicht naar binnen straalt. Lichttherapie. Dat deed ik vroeger in een tent, met een zaklamp. Maar die Chinese zaklampen tegenwoordig, daar maak je zo een ooievaar blind mee. Geef mij dus maar de zon, of de wattenpeertjes van de wolken, waarom hebben de depressies geen rechten?”
― Martijn Benders

“Maar voor diegenen onder ons die door het leven verwond zijn en wier littekens nog niet zijn geheeld, kan het pijnlijk en angstwekkend zijn om zich naar hun binnenste te keren. In zo'n geval is de toegang tot onze innerlijke bron van coherentie geblokkeerd. Zoiets gebeurt meestal als gevolg van een trauma waarbij de emoties zo overweldigend waren dat het emotionele brein en dus het hart niet meer functioneren zoals daarvoor. Dan zijn ze geen kompas meer, maar als een vlag in een wervelwind. Dan is er een andere manier om evenwicht te hervinden, een even verbazingwekkende als effectieve methode, die zijn oorsprong vindt in het mechanisme van de droom: de neuro-emotionele integratie door oogbewegingen.”
― David Servan-Schreiber, The Instinct to Heal: Curing Depression, Anxiety and Stress Without Drugs and Without Talk Therapy

“In mij is onstuitbaar de doodsbloem ontloken.”
― Jotie T'Hooft, Verzamelde Gedichten

“Je neemt deel aan dit grote avontuur: het leven. En wanneer je opgeslokt wordt door de duisternis van deze wereld, houd je je vast aan wat je ook maar een beetje vooruit kan helpen en daar vecht je voor. Je moet blijven vechten.”
― Beau Charlotte, Als ik er niet meer ben

“Leie:

Nu en dan steekt het kleine verlangen de kop weer op en daarmee de hoop, dan gaat Dirk achter me liggen en duwt zijn knieën in mijn knieholten en rust ik in zijn armen als een komma in plaats van een punt tot ik het niet meer verdraag, tot ik hem niet meer verdraag en mezelf niet, tot de gevechten weer beginnen en alles moet sneuvelen.
Als het heel moeilijk wordt denk ik aan het kind dat zomaar gekomen is, dat er nog iets voor me in het verschiet ligt en dat ik moet doorgaan en niet versagen.”
― Machteld Siegmann, De kaalvreter

“Ik liep een onophoudelijk achtje tussen gelukkig zijn en gelukkig willen worden.”
― Sara Kroos, Rood is ja

“Als ik me afzonderde, dan werd dat niet meer voor mij gedaan.”
― Sara Kroos, Rood is ja

“Ik schuwde de meest persoonlijke onderwerpen niet, maar koos ze wel zorgvuldig uit. Hetgeen er echt toedeed, liet ik achterwegen. Ik overschreeuwde mezelf en was veel gedoe. Ik schoot met hagel en keek wel wat het doel trof.”
― Sara Kroos, Rood is ja

“Er kwam orde, de stukjes vielen weer op hun plaats, niet omdat ik eindelijk gebukt had om de puzzelstukjes die over de rand van de tafel waren gevallen op te rapen, maar meer omdat il al wekenlang bezig was het op te geven, de machteloze pogingen op te geven om mezelf te repareren, zonder handleiding bouten weer vast te schroeven , mezelf te lijmen en de kapotte stukjes weer op hun plek te leggen, ik had er weken voor nodig gehad, op mijn rug in mijn bed, had s nachts voor het open raam gezeten en langzaam maar zeker nieuwe stukjes neergelegd, hele puzzels , ik had het uiteindelijk helemaal opgegeven en pas nu, hier precies hier, begon het de goede kant op te gaan, begon ik met nieuwe stukjes te puzzelen, en die zagen er beter uit dan de vorige.”
― Johan Harstad, Buzz Aldrin, waar ben je gebleven?