Postmodernizm Quotes

“W szczególności obiektem zainteresowanie i krytyki antropologów postmodernistycznych był związek antropologii z zachodnim kapitalizmem. Myliłby się jednak ten, kto na tej podstawie wysnułby wniosek, że ruch postmodernistyczny w antropologii cechowała jakaś zdecydowana i radykalna postawa polityczna. Żadnemu z głównych rzeczników ruchu nie przyszło nawet do głowy, by podjąć poważną krytykę poczynań któregokolwiek z zachodnich rządów. Krytycyzm społeczny tego środowiska ograniczał się w zasadzie do obciążania odstręczających dla niego doktryn odpowiedzialnością za nieprawość i nadużycia władzy, jakich dopuszczały się społeczeństwa zachodnie względem całej reszty ludzkiego rodzaju”
― Marcin Lubaś, Rozum i etnografia. Przyczynek do krytyki antropologii postmodernistycznej

“Poglądy antropologów postmodernistycznych są, po pierwsze, mało przejrzyste, a przedstawiana przez nich argumentacja w wielu momentach jest wewnętrznie niespójna. Świadczą o tym wieloznaczności zawarte w kluczowych wywodach przedstawicieli tego nurtu, poświęconych kwestiom podstaw etnografii, analizy kulturowej czy zależności poznania od polityki i władzy. Sprzeczności pojawiają się, rzecz jasna, w koncepcjach i teoriach naukowych stosunkowo często. Właściwe podejście polega na próbach ich eliminowania poprzez weryfikację i falsyfikację hipotez. Jest to wszakże postawa niezwykle rzadko występująca wśród antropologów postmodernistycznych Ktoś mógłby nawet powiedzieć, że lubują się oni w sprzecznościach i dwuznacznościach. Nie trzeba wyjaśniać, że utrudnia to rozumienie podstaw pojęciowych kierunku, a także pozwala samym zwolennikom ruchu na swobodne manipulowanie znaczeniami pewnych istotnych terminów w zależności od okazji.”
― Marcin Lubaś

“Trzeci błąd antropologii postmodernistycznej polega na zaniechaniu studiowania zjawisk i procesów kulturowych na podstawie wyjaśnień przyczynowych poddających się weryfikacji empirycznej. W przekonaniu reprezentantów nowej krytyki antropologia jest i winna pozostać nauką idiograficzną, wystrzegającą się formułowania praw i wyjaśnień przyczynowych, skoncentrowaną za to na badaniu poszczególnych zdarzeń i detali życia kulturowego. Opisy praktyk kulturowych, jakich dostarcza nam antropologia postmodernistyczna, okazują się mało odkrywcze teoretycznie i nieprecyzyjne pod względem analitycznym. Nie wyjaśniają przyczyn i procesów odpowiedzialnych za obserwowalne zjawiska i procesy kulturowe, nie dostarczają także analitycznych rozróżnień, które pozwoliłyby na dokładniejsze studiowanie poszczególnych wymiarów badanych fenomenów. Trudno byłoby także powiedzieć, by niechęć do generalizacji uczyniła z wywodów rzeczników postmodernizmu w antropologii dyskurs mniej abstrakcyjny i łatwiejszy w odbiorze. Wręcz przeciwnie, teksty postmodernistyczne obfitują w uczone zwroty, ogólne i abstrakcyjne sformułowania, tyle że nie wiadomo, co z nimi zrobić, ponieważ nie poddają się empirycznej weryfikacji.”
― Marcin Lubaś, Rozum i etnografia. Przyczynek do krytyki antropologii postmodernistycznej