Tagalog Qoutes Quotes
Quotes tagged as "tagalog-qoutes"
Showing 1-14 of 14
“Padumating na yung oras na sinusubok na tayo ng panahon, sana mas piliin natin ang lumaban kaysa sumuko.”
―
―
“Kung malabo man sa tingin ng iba yung mga bagay na ginagawa mo, wag kang gagawa ng dahilan para sumuko, Hindi uso ang salitang mahirap sa taong pursigido.”
―
―
“Sulitin ang bawat sandali na mag kakasama pa kayo, dahil balang araw magiging kwento at alaala nalang ito.”
―
―
“Madalas hindi yung lugar ang nagpapa-espesyal kundi ang mga kasama mo, Solido yung saya pag kasama kayo.”
―
―
“Kung may isang tao na gustong maitama ang iyong pagkakamali, sila yung tunay na nagmamalasakit sayo, pahalagahan mo habang nasayo pa.”
―
―
“Kung may mga pagkakamali ka man nagawa sa buhay, huwag mong sisihin ang sarili mo o isipin na ikaw ay talunan, Dahil bawat pagsubok na pinagdaanan mo dun ka nagiging matatag sa iyong landas at natuto sa mga pagkakamaling nagawa mo.”
―
―
“Tiis lang kung anong meron tayo ngayon. Huwag tayo mainggit sa kung anong meron yung iba, iba't ibang panahon, kanya-kanyang pagkakataon.”
―
―
“Wala kang lubos na pag-unawa
sa bigat ng landas na ako lamang ang nakayapak.
Sapagkat ang mata mo’y nakamasid lamang,
ngunit ang puso ko—
araw-araw na sinusubok ng laban.
Hindi mo batid ang mga sugat
na nakatago sa likod ng aking katahimikan,
ni ang mga luha
na lumulubog bago pa man sumikat ang araw.
Kaya’t bago mo ako hatulan,
damhin mo muna ang bigat ng aking mga yapak,
lakbayin ang dilim na minsan kong tinahak,
at saka mo sabihin kung anong tama,
at kung anong mali sa aking pagkatao.
Ito ang aking buhay—
hindi perpekto, hindi maringal,
ngunit tunay.
At sa bawat hakbang,
bawat katahimikan,
bawat paghinga—
naroon ang pasya kong magpatuloy,
kahit sugatan, kahit pagod,
dahil ang pagpapatuloy mismo
ang aking tagumpay.”
―
sa bigat ng landas na ako lamang ang nakayapak.
Sapagkat ang mata mo’y nakamasid lamang,
ngunit ang puso ko—
araw-araw na sinusubok ng laban.
Hindi mo batid ang mga sugat
na nakatago sa likod ng aking katahimikan,
ni ang mga luha
na lumulubog bago pa man sumikat ang araw.
Kaya’t bago mo ako hatulan,
damhin mo muna ang bigat ng aking mga yapak,
lakbayin ang dilim na minsan kong tinahak,
at saka mo sabihin kung anong tama,
at kung anong mali sa aking pagkatao.
Ito ang aking buhay—
hindi perpekto, hindi maringal,
ngunit tunay.
At sa bawat hakbang,
bawat katahimikan,
bawat paghinga—
naroon ang pasya kong magpatuloy,
kahit sugatan, kahit pagod,
dahil ang pagpapatuloy mismo
ang aking tagumpay.”
―
“Wala kang lubos na pag-unawa
sa bigat ng landas na ako lamang ang nakayapak.
Sapagkat ang mata mo’y nakamasid lamang,
ngunit ang puso ko—
araw-araw na sinusubok ng laban.
Hindi mo batid ang mga sugat
na nakatago sa likod ng aking katahimikan,
ni ang mga luha
na lumulubog bago pa man sumikat ang araw.
Kaya’t bago mo ako husgahan,
damhin mo muna ang bigat ng aking mga yapak,
lakbayin ang dilim na minsan kong tinahak,
at saka mo sabihin kung anong tama,
at kung anong mali sa aking pagkatao.
Ito ang aking buhay—
hindi perpekto, hindi maringal,
ngunit tunay.
At sa bawat hakbang,
bawat katahimikan,
bawat paghinga—
naroon ang pasya kong magpatuloy,
kahit sugatan, kahit pagod,
dahil ang pagpapatuloy mismo
ang aking tagumpay.”
―
sa bigat ng landas na ako lamang ang nakayapak.
Sapagkat ang mata mo’y nakamasid lamang,
ngunit ang puso ko—
araw-araw na sinusubok ng laban.
Hindi mo batid ang mga sugat
na nakatago sa likod ng aking katahimikan,
ni ang mga luha
na lumulubog bago pa man sumikat ang araw.
Kaya’t bago mo ako husgahan,
damhin mo muna ang bigat ng aking mga yapak,
lakbayin ang dilim na minsan kong tinahak,
at saka mo sabihin kung anong tama,
at kung anong mali sa aking pagkatao.
Ito ang aking buhay—
hindi perpekto, hindi maringal,
ngunit tunay.
At sa bawat hakbang,
bawat katahimikan,
bawat paghinga—
naroon ang pasya kong magpatuloy,
kahit sugatan, kahit pagod,
dahil ang pagpapatuloy mismo
ang aking tagumpay.”
―
“Wala kang lubos na pag-unawa
sa bigat ng landas na ako lamang ang nakayapak—
landas na tinahak ng punit na talampakan,
ng pusong paulit-ulit ginugupo ng unos,
ng kaluluwang laging kinikiliti ng pangamba.
Ang iyong mga mata’y nakamasid lamang,
ngunit hindi kailanman sumilip
sa kailaliman ng aking katahimikan—
kung saan ang bawat ngiti’y
bantay lamang sa sugat na ayaw lumantad,
at ang bawat luha’y pumapatak
kahit bago pa man dumampi ang liwanag ng umaga.
Hindi mo batid ang mga laban
na isinugal ko nang walang saksi;
ang mga pangarap na nilamon ng gabi,
at muling itinaguyod ng isang paghinga
sa gitna ng pagkawasak.
Kaya bago mo ako sukatin at husgahan,
isuot mo muna ang aking pagod na hakbang,
lakbayin ang dilim na minsan kong niyakap
nang walang katiyakan kung may bukas pa.
At saka mo sabihin kung sino ang mali,
kung sino ang tama—
kung sino ang marapat tawaging buo
at kung sino ang marapat tawaging durog.
Ito ang aking buhay—
hindi maringal, hindi malinis,
ngunit totoo at hindi kailanman huwad.
At sa bawat paglakad,
sa bawat katahimikang tila bangin,
sa bawat paghinga na parang huling pagkakataon,
naroon ang pasya kong magpatuloy.
Dahil sa huli,
ang pagpapatuloy mismo—
kahit sugatan, kahit pagod, kahit wasak—
ang pinakamatinding anyo
ng aking tagumpay.!”
―
sa bigat ng landas na ako lamang ang nakayapak—
landas na tinahak ng punit na talampakan,
ng pusong paulit-ulit ginugupo ng unos,
ng kaluluwang laging kinikiliti ng pangamba.
Ang iyong mga mata’y nakamasid lamang,
ngunit hindi kailanman sumilip
sa kailaliman ng aking katahimikan—
kung saan ang bawat ngiti’y
bantay lamang sa sugat na ayaw lumantad,
at ang bawat luha’y pumapatak
kahit bago pa man dumampi ang liwanag ng umaga.
Hindi mo batid ang mga laban
na isinugal ko nang walang saksi;
ang mga pangarap na nilamon ng gabi,
at muling itinaguyod ng isang paghinga
sa gitna ng pagkawasak.
Kaya bago mo ako sukatin at husgahan,
isuot mo muna ang aking pagod na hakbang,
lakbayin ang dilim na minsan kong niyakap
nang walang katiyakan kung may bukas pa.
At saka mo sabihin kung sino ang mali,
kung sino ang tama—
kung sino ang marapat tawaging buo
at kung sino ang marapat tawaging durog.
Ito ang aking buhay—
hindi maringal, hindi malinis,
ngunit totoo at hindi kailanman huwad.
At sa bawat paglakad,
sa bawat katahimikang tila bangin,
sa bawat paghinga na parang huling pagkakataon,
naroon ang pasya kong magpatuloy.
Dahil sa huli,
ang pagpapatuloy mismo—
kahit sugatan, kahit pagod, kahit wasak—
ang pinakamatinding anyo
ng aking tagumpay.!”
―
All Quotes
|
My Quotes
|
Add A Quote
Browse By Tag
- Love Quotes 102k
- Life Quotes 80k
- Inspirational Quotes 76.5k
- Humor Quotes 44.5k
- Philosophy Quotes 31k
- Inspirational Quotes Quotes 29k
- God Quotes 27k
- Truth Quotes 25k
- Wisdom Quotes 25k
- Romance Quotes 24.5k
- Poetry Quotes 23.5k
- Life Lessons Quotes 23k
- Quotes Quotes 21k
- Death Quotes 20.5k
- Happiness Quotes 19k
- Hope Quotes 18.5k
- Faith Quotes 18.5k
- Inspiration Quotes 17.5k
- Spirituality Quotes 16k
- Relationships Quotes 15.5k
- Life Quotes Quotes 15.5k
- Motivational Quotes 15.5k
- Religion Quotes 15.5k
- Love Quotes Quotes 15.5k
- Writing Quotes 15k
- Success Quotes 14k
- Travel Quotes 14k
- Motivation Quotes 13.5k
- Time Quotes 13k
- Motivational Quotes Quotes 12.5k
