Twinkerbell

Add friend
Sign in to Goodreads to learn more about Twinkerbell.

https://www.goodreads.com/twinkerybell

Rycerz Siedmiu Kr...
Rate this book
Clear rating

progress: 
 
  (page 235 of 300)
May 10, 2026 08:34AM

 
The World of Ice ...
Rate this book
Clear rating

progress: 
 
  (page 52 of 326)
Apr 23, 2026 09:09AM

 
Métal Hurlant N°1...
Rate this book
Clear rating

progress: 
 
  (page 1 of 288)
Feb 10, 2026 06:21PM

 
See all 16 books that Twinkerbell is reading…
Loading...
Angelika Kuźniak
“A obiad u Mortkowiczów? Żona Jakuba, Janina, oprowadzała najpierw Zochę po mieszkaniu. Pokoje w amfiladzie. Wszędzie stoły, komody, sekretarzyki, wazony pełne świeżych kwiatów, srebrne koszyczki, patery z miśnieńskiej porcelany. "Potem wszyscy zasiedli do starannie nakrytego stołu - wspomina Joanna Olczak-Ronikier, wnuczka. - Gdy z wazy nalano zupę pomidorową, Stryjeńska podniosła swój pełny talerz i przewróciła do góry dnem. Wyjaśniła uprzejmie: "Chciałam tylko sprawdzić, jaka to marka". No tak, raczej już jej nie zaproszą.”
Angelika Kuźniak, Stryjeńska. Diabli nadali

Virginia Woolf
“Pomimo wszystko zdołała sprawić, że jej szkic o postaci dziekana Swifta stawał się coraz bardziej widoczny, a trzy gwiazdki znów rozbłysły całkiem wyraźnie, choć już nie jasnym blaskiem, lecz znękaniem i krwią, jakby ten człowiek, ten wielki pan Brinsley, przez to tylko, że mówiąc (o swoim szkicu, o sobie oraz, ze śmiechem, o pewnej dziewczynie), wyrywał musze skrzydełka, osnuł jej jasne życie chmurą i na zawsze ją zdezorientował, zniszczył jej skrzydełka na grzbiecie, więc kiedy się od niej odwrócił, pomyślała o wieżach i cywilizacji z przerażeniem, a jarzmo, które wprost z niebios opadło na jej barki, zgniotło ją i poczuła się jak naga nieszczęśnica, która poszukiwała schronienia w cienistym ogrodzie, ale wygnano ją, mówiąc: nie, tu nie ma kryjówek ani motyli, w tym świecie, w tej cywilizacji, w kościołach, parlamentach i mieszkaniach. Ta cywilizacja, powiedziała Lily Everit do siebie, przyjmując od pani Bromley miły komplement na temat swojego wyglądu, zależy ode mnie, a pani Bromley powiedziała później, że Lily Everit wyglądała, "jakby na jej barkach spoczywał ciężar całego świata".”
Virginia Woolf

Honoré de Balzac
“Pani de Beauséant stała na środku salonu, przyjmując swych rzekomych przyjaciół. Ubrana biało, bez żadnych ozdób, z gładko zaplecionymi włosami, zdawała się spokojna, ani bólu, ani dumy, ani fałszywego wesela. Nikt nie mógł wyczytać, co się dzieje w jej duszy. Rzekłbyś, Niobe wyciosana z marmuru. Uśmiech, którym witała najbliższych, miał niekiedy odcień szyderstwa, ale poza tym nikt nie dopatrzył się w niej zmiany, była zupełnie ta sama, jaka była, kiedy szczęście stroiło ją swymi promieniami. Najobojętniejsi podziwiali ją.
Tak młode Rzymianki oklaskiwały gladiatora, który umiał uśmiechnąć się konając. Zdawałoby się, że świat przystroił się, aby pożegnać jedną ze swych władczyń.”
Honoré de Balzac, Père Goriot

James Baldwin
“Each day he invited me to witness how he had changed, how love had changed him, how he worked and sang and cherished me. I was in a terrible confusion. Sometimes I thought, but this is your life. Stop fighting it. Or I thought, but I am happy. And he loves me. I am safe. Sometimes, when he was not near me, I thought, I will never let him touch me again. Then, when he touched me, I thought it doesn't matter, it is only the body, it will soon be over. When it was over I lay in the dark and listened to his breathing and dreamed of the touch of hands, of Giovanni's hands, or anybody's hands, hands which would have the power to crush me and make me whole again.”
James Baldwin, Giovanni’s Room

Émile Zola
“Była z niej w owych czasach dziewuszka bardzo milutka, jasnowłosa i świeża. Koleżanki z pralni na ulicy Nowej wybrały ją na królową, mimo że była kulawa. No, i paradowało się po bulwarach, na umajonych pięknie wozach, wśród postronnych ludzi, którzy ją po prostu zjadali wzrokiem. Panowie przykładali do oczu lornetki, jakby była prawdziwą królową. Potem wieczorem odchodziła pyszna zabawa i aż do białego rana wszyscy wywijali nogami. Królowa, tak! Królowa w koronie i z szarfą, przez dwadzieścia cztery godziny, przez dwa okrążenia małej wskazówki na tarczy zegara! I ociężała, w głodowych męczarniach, wpatrywała się w ziemię, jakby szukała tego rynsztoka, w którym zgubiła swój majestat królowej strąconej z tronu.”
Émile Zola, L'Assommoir

year in books
Anemone
414 books | 6 friends

Michalina
570 books | 2 friends

Anna
275 books | 6 friends





Polls voted on by Twinkerbell

Lists liked by Twinkerbell