Maryam

“بانگ اذان مرا به توی خودم میبرد;آهسته آهسته سرجمع حس و یادهایی که با گلبانگ ربطی داشت در من دوباره می جنبید-از دوره های کودکی و بوی نان تا بازی غروب های زمستان و تماشای غوطه های چلچله ها توی آسمان شامگاه، پیش از عید;از تاب خوردن طنین وحدت و تکبیر در صحن سنگفرش مسجد پهناور یا بر صفه های بوریاپوشش در خلوت اتاق یار که با شور و بوی عشق می آمیخت.”
― ابراهیم گلستان