Asal

“گر بدین سان زیست باید پست
من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوائی نیاویزم
بر بلند کاج خشک کوچه بن بست

گر بدین سان زیست باید پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود، چون کوه
یادگاری جاودانه بر تراز بی بقای خاک!”
― احمد شاملو

“هر شب ستاره ای به زمین می کشند و باز
این آسمان غم زده غرق ستاره هاست!”
― سیاوش کسرایی, گزینه اشعار سیاوش کسرایی

“مرز در عقل و جنون باريـــک است
كفر و ايمان چه به هم نزديک است

عشق هم در دل ما سردرگم
مثل ويراني و بهت مــــــردم

گيسويت تعزيتي از رويـا
شب طولاني خون تا فردا

خون چرا در رگ من زنـجير است
زخم من تشنه تر از شمشير است

مستم از جام تهي حيراني
باده نوشيده شده پنهانــــي

عشق تو پشت جنون محو شـده
هوشياري است مگو سهو شده

من و رسوايي و اين بار گناه
تو و تنهايي و آن چشم ســياه

از من تازه مسلمان بگذر ، بگــذر
بگذر ، از سر پيمان بگذر ، بگذر

دين ديوانه به دين عشق تو شـــد
جاده ي شك به يقين عشق تو شد

مستم از جام تهي ، حيراني
باده نوشيده شده پنـــــــهاني

ترانه سرا : استاد افشين يداللهي
خواننده : عليرضا قرباني
اهنگساز : فردين خلعتبري”
― افشين يداللهي

“هزاران چشم گویا و لب خاموش
مرا پیک امید خویش می داند
هزاران دست لرزان و دل پرجوش
گهی می گیردم، گه پیش می راند
پیش می آیم
دل و جان را به زیورهای انسانی می آرایم
به نیرویی که دارد زندگی در چشم و در لبخند
نقاب از چهره ی ترس آفرین مرگ خواهم کَند
...
شما، ای قله های سرکش خاموش
که پیشانی به تندهای سهم انگیز می سایید
...
غرور و سربلندی هم شما را باد
امیدم را برافرازید
چو پرچم ها که از باد سحرگاهان به سر دارید
غرورم را نگه دارید
به سان آن پلنگانی که در کوه و کمر دارید.”
― سیاوش کسرایی