Asal

“گر بدین سان زیست باید پست
من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوائی نیاویزم
بر بلند کاج خشک کوچه بن بست

گر بدین سان زیست باید پاک
من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود، چون کوه
یادگاری جاودانه بر تراز بی بقای خاک!”
― احمد شاملو

“مرز در عقل و جنون باريـــک است
كفر و ايمان چه به هم نزديک است

عشق هم در دل ما سردرگم
مثل ويراني و بهت مــــــردم

گيسويت تعزيتي از رويـا
شب طولاني خون تا فردا

خون چرا در رگ من زنـجير است
زخم من تشنه تر از شمشير است

مستم از جام تهي حيراني
باده نوشيده شده پنهانــــي

عشق تو پشت جنون محو شـده
هوشياري است مگو سهو شده

من و رسوايي و اين بار گناه
تو و تنهايي و آن چشم ســياه

از من تازه مسلمان بگذر ، بگــذر
بگذر ، از سر پيمان بگذر ، بگذر

دين ديوانه به دين عشق تو شـــد
جاده ي شك به يقين عشق تو شد

مستم از جام تهي ، حيراني
باده نوشيده شده پنـــــــهاني

ترانه سرا : استاد افشين يداللهي
خواننده : عليرضا قرباني
اهنگساز : فردين خلعتبري”
― افشين يداللهي

“اری اری
زندگی زیباست
زندگی اتشگهی
دیرنده پابرجاست
گر بیفروزیش
رقص شعله اش
در هر کران
پیداست
ورنه خاموشست و
خاموشی گناه ماست”
― سیاووش کسرایی / Siavosh Kasraii

“You know what I think?" she says. "That people's memories are maybe the fuel they burn to stay alive. Whether those memories have any actual importance or not, it doesn't matter as far as the maintenance of life is concerned. They're all just fuel. Advertising fillers in the newspaper, philosophy books, dirty pictures in a magazine, a bundle of ten-thousand-yen bills: when you feed 'em to the fire, they're all just paper. The fire isn't thinking 'Oh, this is Kant,' or 'Oh, this is the Yomiuri evening edition,' or 'Nice tits,' while it burns. To the fire, they're nothing but scraps of paper. It's the exact same thing. Important memories, not-so-important memories, totally useless memories: there's no distinction--they're all just fuel.”
― Haruki Murakami, After Dark