serin

“Çünkü, her kir,
bir saattir.
Yalnızlıksa saatleri, günleri
ve haftaları örten
bir başka zamandır.
İnsanlardan oluşmuş acı bir dumandır
yalnızlık;
yamandır.”
― Hasan Ali Toptaş, Yalnızlıklar

“...
Bizlerse: Seyirci, her zaman, her yerde,
bizler her şeye dönük, hiç dışına çıkmadan!
Ağzımıza dek doluyuz. Düzenliyoruz. Parçalanıyor.
Düzenliyoruz yine, biz parçalanıyoruz.

Kim bizleri böylesine ters çevirmiş,
her ne yapsak yola çıkan
birini andırıyoruz? O nasıl
son tepeden bir daha görünce koyağını,
döner, duraklar ve oyalanırsa-,
öyle yaşıyoruz biz de, vedalaşıyoruz hep.”
― Rilke, Rainer Maria

“..eğer bir adamın topluma karşı gelecek yeteneği ve cesareti varsa, o, kesinlikle ortalamanın üzerinde demektir. onu durdurmak istersiniz. onu düzeltir ve daha değerli bir hale dönüştürürsünüz, kazandırırsınız. ondan kim vazgeçebilir? bunu yapmayı yeterince sürdürürseniz, geriye sadece koyunlar kalır.”
― Alfred Bester

“...
Evren, eski küçük oyunların sahnelenemeyeceği kadar büyük. Sahnenin evrensel büyüklüğüne olayların, işlerin ve eylemlerin evrensel genişliği uymalı. Yoksa yanılıyor muyum? Yıldızlar çağında da sevi olacak, kıskançlık, alçaklık ,büyüklük, cimrilik... Evet, akan bir suda her nokta kendine göre devinir. Kendi isteğine göre gittiğini sanır. Ama bütün noktalar aynı yere doğru akıp giderler. İnsanlar da böyle. Gündelik işlere yapışıp kalabilirler, ya da kendilerini tutkulara bırakabilirler. Ama yine de bu, onların hep birlikte yıldızlara gitmelerini önlemez. Sanat yıldızlara doğru bu gidişte onların önünde olmalıdır.
Ama sonsuz göğe meydan okuyan bir insan betimlemek ne zor! Yıldızlara giden insanın iyiliğini yiğitliğini, gücünü güçsüzlüğünü hangi yontuda taşlaştıracağım? Bilginin sakin gücünü, coşkunun ataklığını ve duygusallığı, ışıklı melankolisini hep birden taşa nasıl geçirmeli ?
Sanat, sen bazen ne kadar güçsüzsün!

Evrenin Türküsü - G. Altov - V. Juravleva
sf. 137”
― Genrikh Altov , Ballad of the Stars