کافه ادبیات

“آری، آدمیان به آینه‌ها شبیه‌اند. آینهٔ زنگاربسته تو را کدر نشان می‌دهد و آینهٔ ترک‌خورده تو را شکسته، و آینهٔ صیقلین یا مواج تو را صاف یا معوج؛ و این جز آن است که تو صاف باشی یا شکسته یا کدر یا زنگاربسته

من گاهی آینهٔ دق بوده‌ام و گاهی به تلنگری ترک برداشته‌ام… من گاهی به‌کلی خرد شده‌ام و در هزار تکهٔ من هزار تصویر خُرد شما پیدا بود.”
― بهرام بیضایی, طومار شیخ شرزین، فیلم‌نامه

“من درگیر طولانی‌ترین و در عین حال بی‌نوید‌ترین عصیان روی زمین هستم،..علیه خودم. علیه محدودیت و درماندگی خودم.”
― Gustav Janouch

“ما با بی خیالی تنها با رویا و خیال آن کس که نمی‌تواند خیالهایی در سر بپروراند زندگی میکنیم .اگر بخواهیم با خویشتن زندگی کنیم ارزش هایمان را تقلیل داده و بدون امید به مفهوم راستین،چیزی از زندگی نداریم.چون تصوری از آینده نداریم،تصوری هم از امروز نداریم،زیرا امروز برای اهل عمل فقط پیش پرده ی آینده است.جرأت مبارزه،جان باخته با ما سر از این جهان درآورد،چه ما بدون اشتیاق به مبارزه زاده شده ایم.”
― Fernando Pessoa, The Book of Disquiet: The Complete Edition

“تنها شادی‌ام این است که هیچ‌کس نمی‌داند کجا هستم. کاش می‌توانستم همین را تا ابد کِش بدهم! خیلی دلخواه‌تر از مرگ است. در کنه‌ی وجودم خالـی و بی‌حاصلم، حتی در احساسِ شادمانی‌ام…”
― Franz Kafka, نامه به فليسه، جلد دوم