Alice

“Była cisza tak głęboka, że słyszało się ciche, drżące dzwonienie świerszcza polnego. Człowiek mógł liczyć bicie swego serca i uczuwać szelest krwi biegnącej w żyłach.
Przychodziły myśli dziwne, natchnione, jakby nie myśli człowieka, tylko jej, tej zaklętej, zaczarowanej polany. Widziało się, że ten skrawek leśnej łąki jeden jedyny jest na świecie, że człowiek po to żyje, aby weń zatopił ducha swego i marzył. Żeby marzył o tych rzeczach, które leżą w głębi, w ciemności, w zamknięciu, które nie przemijają, nie giną, które są proste, naiwne i bezczelne jak ta polanka. Żeby dozwalał z serca swego płynąć wszystkiemu, co w nim jest, wszelkiej świętości i brzydocie.”
― Stefan Żeromski, Ludzie bezdomni

“But how could you live and have no story to tell?”
― Fyodor Dostoevsky, White Nights

“There's no hierarchy of abuse. Trauma is complex and very personal.”
― Claire Alexander, Meredith, Alone

“Changes requires a deeper streght than most people shall ever know.”
― M.A. Kuzniar, Midnight in Everwood